حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ بَرِيرَةَ جَاءَتْ تَسْتَعِينُهَا فِي كِتَابَتِهَا، وَلَمْ تَكُنْ قَضَتْ مِنْ كِتَابَتِهَا شَيْئًا، قَالَتْ لَهَا عَائِشَةُ ارْجِعِي إِلَى أَهْلِكِ، فَإِنْ أَحَبُّوا أَنْ أَقْضِيَ عَنْكِ كِتَابَتَكِ، وَيَكُونَ وَلاَؤُكِ لِي فَعَلْتُ. فَذَكَرَتْ ذَلِكَ بَرِيرَةُ لأَهْلِهَا فَأَبَوْا وَقَالُوا إِنْ شَاءَتْ أَنْ تَحْتَسِبَ عَلَيْكِ فَلْتَفْعَلْ، وَيَكُونَ وَلاَؤُكِ لَنَا، فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ابْتَاعِي فَأَعْتِقِي، فَإِنَّمَا الْوَلاَءُ لِمَنْ أَعْتَقَ ". قَالَ ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَا بَالُ أُنَاسٍ يَشْتَرِطُونَ شُرُوطًا لَيْسَتْ فِي كِتَابِ اللَّهِ مَنِ اشْتَرَطَ شَرْطًا لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَلَيْسَ لَهُ، وَإِنْ شَرَطَ مِائَةَ مَرَّةٍ، شَرْطُ اللَّهِ أَحَقُّ وَأَوْثَقُ ".
Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга Лайс ривоят қилди, у Ибн Шиҳобдан, у Урвадан: Оиша (розияллаҳу анҳо) унга хабар берди: Барира ўз мукотабасида ёрдам сўраб келди, у ўз мукотабасидан ҳеч нарса тўламаган эди. Оиша унга: Хўжайинларинг олдига қайт, агар улар мен сенинг мукотабангни адо этишимни ва валонг менга бўлишини хоҳласалар, мен қиларман, деди. Барира буни хўжайинларига зикр қилди, улар бош тортди ва: Агар у (Оиша) сенга (савоб) ҳисобига (тўласа), қилсин, лекин валонг бизга бўлсин, дедилар. У буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га зикр қилди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Уни сотиб олиб, озод қил, чунки вало фақат озод қилган кишигадир», деди. У деди: Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) туриб деди: «Баъзи кишиларга нима бўлдики, Аллаҳ Китобида бўлмаган шартларни шарт қиладилар? Ким Аллаҳ Китобида бўлмаган шартни шарт қилса, у(нинг шарти) унга (эътиборли) эмас, гарчи юз марта шарт қилса ҳам. Аллаҳнинг шарти ҳақлироқ ва мустаҳкамроқдир».