Бировнинг зиммасидаги қарзни совға қилиш

Sovg'a kitobi · 1 ҳадис

باب إِذَا وَهَبَ دَيْنًا عَلَى رَجُلٍ

حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ،‏.‏ وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَاهُ قُتِلَ يَوْمَ أُحُدٍ شَهِيدًا، فَاشْتَدَّ الْغُرَمَاءُ فِي حُقُوقِهِمْ، فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَلَّمْتُهُ، فَسَأَلَهُمْ أَنْ يَقْبَلُوا ثَمَرَ حَائِطِي، وَيُحَلِّلُوا أَبِي، فَأَبَوْا، فَلَمْ يُعْطِهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَائِطِي، وَلَمْ يَكْسِرْهُ لَهُمْ، وَلَكِنْ قَالَ ‏"‏ سَأَغْدُو عَلَيْكَ ‏"‏‏.‏ فَغَدَا عَلَيْنَا حَتَّى أَصْبَحَ، فَطَافَ فِي النَّخْلِ، وَدَعَا فِي ثَمَرِهِ بِالْبَرَكَةِ، فَجَدَدْتُهَا، فَقَضَيْتُهُمْ حُقُوقَهُمْ، وَبَقِيَ لَنَا مِنْ ثَمَرِهَا بَقِيَّةٌ، ثُمَّ جِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ جَالِسٌ، فَأَخْبَرْتُهُ بِذَلِكَ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِعُمَرَ ‏"‏ اسْمَعْ ـ وَهْوَ جَالِسٌ ـ يَا عُمَرُ ‏"‏‏.‏ فَقَالَ أَلاَّ يَكُونُ قَدْ عَلِمْنَا أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ، وَاللَّهِ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ‏.‏

Бизга Абдон ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ хабар берди, бизга Юнус хабар берди; ва Лайс деди: Менга Юнус ривоят қилди, у Ибн Шиҳобдан, у деди: Менга Ибн Каъб ибн Молик ривоят қилди, Жобир ибн Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳумо) унга хабар берди: Унинг отаси Уҳуд куни шаҳид бўлиб ўлдирилди, устида қарз бор эди. Қарздорлар ўз ҳақларида қаттиқ турди. Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келиб, у билан гаплашдим, у улардан менинг боғимнинг мевасини қабул қилиб, отамни (қарздан) ҳалол қилишларини сўради. Улар бош тортди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларга менинг боғимни бермади ва уни улар учун синдирмади (бўлиб бермади), лекин: «Сенга эрталаб бораман», деди. У бизга эрталаб (кун) ёришгунча келди, хурмозор ичида айланди ва унинг мевасига барака тилаб дуо қилди. Мен уни узди к, уларга ҳақларини адо этдим, бизга унинг мевасидан бир қолдиқ қолди. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келдим — у ўтирган эди — ва унга буни хабар бердим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Умарга: «Эшит — у ўтирган эди — эй Умар», деди. У: Сен Расулуллаҳ эканингни билмас эдикми? Аллаҳга қасамки, сен албатта Расулуллаҳ-сан, деди.