حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ،. وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي عُقْبَةُ بْنُ الْحَارِثِ، أَوْ سَمِعْتُهُ مِنْهُ، أَنَّهُ تَزَوَّجَ أُمَّ يَحْيَى بِنْتَ أَبِي إِهَابٍ قَالَ فَجَاءَتْ أَمَةٌ سَوْدَاءُ فَقَالَتْ قَدْ أَرْضَعْتُكُمَا. فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَعْرَضَ عَنِّي، قَالَ فَتَنَحَّيْتُ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ قَالَ " وَكَيْفَ وَقَدْ زَعَمَتْ أَنْ قَدْ أَرْضَعَتْكُمَا ". فَنَهَاهُ عَنْهَا.
Бизга Абу Осим ривоят қилди, у Ибн Журайждан, у Ибн Абу Мулайкадан, у Уқба ибн Ҳорисдан; ва бизга Али ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, у Ибн Журайждан, у деди: Мен Ибн Абу Мулайкани эшитдим, у деди: Менга Уқба ибн Ҳорис ривоят қилди — ёки мен уни ундан эшитдим — у Абу Иҳобнинг қизи Умм Яҳёга уйланди. У деди: Бир қора чўри келиб: Мен сизларнинг иккалангизни эмизганман, деди. Мен буни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га зикр қилдим, у мендан юз ўгирди. Мен четга сурилдим ва буни унга зикр қилдим. У: «(Бу никоҳ) қандай (давом этади), ҳолбуки у сизни иккалангизни эмизганини даъво қилди-ку?» деди. У уни (Уқбани) ундан (хотинидан) ман қилди.