حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ هِشَامٍ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ هِلاَلَ بْنَ أُمَيَّةَ، قَذَفَ امْرَأَتَهُ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِشَرِيكِ بْنِ سَحْمَاءَ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " الْبَيِّنَةُ أَوْ حَدٌّ فِي ظَهْرِكَ ". فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا رَأَى أَحَدُنَا عَلَى امْرَأَتِهِ رَجُلاً يَنْطَلِقُ يَلْتَمِسُ الْبَيِّنَةَ فَجَعَلَ يَقُولُ " الْبَيِّنَةَ وَإِلاَّ حَدٌّ فِي ظَهْرِكَ ". فَذَكَرَ حَدِيثَ اللِّعَانِ.
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Ибн Абу Адий ривоят қилди, у Ҳишомдан, бизга Икрима ривоят қилди, у Ибн Аббосдан (розияллаҳу анҳумо): Ҳилол ибн Умайя ўз хотинини Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурида Шарик ибн Саҳмо билан (зинода) қазф (айб) қилди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Далил (баййина) ёки орқангга ҳад (жазо)», деди. У: Ё Расулуллаҳ, бирортамиз хотини устида бир эркак(зинокорни) кўрса, далил излаб кетадими? деди. У эса: «Далил, акс ҳолда орқангга ҳад», деяверди. Сўнг (ровий) лиъон (лаънатлашиш) ҳадисини зикр қилди.