حَدَّثَنَا حِبَّانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا عُمَرُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ، أَنَّهُ تَزَوَّجَ ابْنَةً لأَبِي إِهَابِ بْنِ عَزِيزٍ، فَأَتَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ قَدْ أَرْضَعْتُ عُقْبَةَ وَالَّتِي تَزَوَّجَ. فَقَالَ لَهَا عُقْبَةُ مَا أَعْلَمُ أَنَّكِ أَرْضَعْتِنِي وَلاَ أَخْبَرْتِنِي. فَأَرْسَلَ إِلَى آلِ أَبِي إِهَابٍ يَسْأَلُهُمْ فَقَالُوا مَا عَلِمْنَا أَرْضَعَتْ صَاحِبَتَنَا. فَرَكِبَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِالْمَدِينَةِ فَسَأَلَهُ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَيْفَ وَقَدْ قِيلَ ". فَفَارَقَهَا، وَنَكَحَتْ زَوْجًا غَيْرَهُ.
Бизга Ҳиббон ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ хабар берди, бизга Умар ибн Саид ибн Абу Ҳусайн хабар берди, у деди: Менга Абдуллаҳ ибн Абу Мулайка хабар берди, у Уқба ибн Ҳорисдан: У Абу Иҳоб ибн Азизнинг бир қизига уйланди. Унга бир аёл келиб: Мен Уқбани ҳам, у уйланган (қиз)ни ҳам эмизганман, деди. Уқба унга: Мен сенинг мени эмизганингни билмайман, сен менга (буни) хабар ҳам бермагансан, деди. У Абу Иҳоб оиласига — улардан сўраш учун — одам юборди. Улар: Биз бизнинг (қиз)имизни у эмизганини билмаймиз, дедилар. У Мадинада Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га миниб борди ва ундан сўради. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «(Бу никоҳ) қандай (давом этади), ҳолбуки (эмизиш ҳақида) айтилди-ку?» деди. У ундан ажрашди, у (аёл) ундан бошқа эрга турмушга чиқди.