حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ الزُّبَيْرَ، كَانَ يُحَدِّثُ أَنَّهُ خَاصَمَ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي شِرَاجٍ مِنَ الْحَرَّةِ كَانَا يَسْقِيَانِ بِهِ كِلاَهُمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِلزُّبَيْرِ " اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلْ إِلَى جَارِكَ ". فَغَضِبَ الأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ آنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " اسْقِ ثُمَّ احْبِسْ حَتَّى يَبْلُغَ الْجَدْرَ ". فَاسْتَوْعَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَئِذٍ حَقَّهُ لِلزُّبَيْرِ، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَبْلَ ذَلِكَ أَشَارَ عَلَى الزُّبَيْرِ بِرَأْىٍ سَعَةٍ لَهُ وَلِلأَنْصَارِيِّ، فَلَمَّا أَحْفَظَ الأَنْصَارِيُّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اسْتَوْعَى لِلزُّبَيْرِ حَقَّهُ فِي صَرِيحِ الْحُكْمِ. قَالَ عُرْوَةُ قَالَ الزُّبَيْرُ وَاللَّهِ مَا أَحْسِبُ هَذِهِ الآيَةَ نَزَلَتْ إِلاَّ فِي ذَلِكَ {فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ} الآيَةَ.
Бизга Абулямон ривоят қилди, бизга Шуайб хабар берди, у Зуҳрийдан, у деди: Менга Урва ибн Зубайр хабар берди: Зубайр — у ривоят қилар эди — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурида Ансордан — Бадрда қатнашган — бир киши билан Ҳарра ариқларидан, улар иккаласи билан суғорадиган (сув) ҳақида талашди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Зубайрга: «Суғор, эй Зубайр, сўнг (сувни) қўшнингга юбор», деди. Ансорий ғазабланди ва: Ё Расулуллаҳ, у амманг ўғли бўлгани учунми? деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг юзи ўзгарди, сўнг деди: «Суғор, сўнг сув деворга етгунча тўсиб тур». Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўшанда Зубайр учун унинг ҳақини тўлиқ олдирди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бундан олдин Зубайрга ўзига ва Ансорийга кенг(қулай) бир фикр (маслаҳат) билан ишора қилган эди. Ансорий Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни ғазаблантирганда, у Зубайр учун унинг ҳақини сариҳ (очиқ) ҳукмда тўлиқ олдирди. Урва деди: Зубайр деди: Аллаҳга қасамки, мен бу оят фақат шу ҳақда нозил бўлган деб ўйлайман: «Йўқ, Роббингга қасамки, улар ўз ораларида чиққан низода сени ҳакам қилмагунларича иймон келтирмайдилар» — оят.