حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ أَتَتْهَا بَرِيرَةُ تَسْأَلُهَا فِي كِتَابَتِهَا، فَقَالَتْ إِنْ شِئْتِ أَعْطَيْتُ أَهْلَكِ وَيَكُونُ الْوَلاَءُ لِي. فَلَمَّا جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَكَّرْتُهُ ذَلِكَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " ابْتَاعِيهَا فَأَعْتِقِيهَا، فَإِنَّمَا الْوَلاَءُ لِمَنْ أَعْتَقَ ". ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ " مَا بَالُ أَقْوَامٍ يَشْتَرِطُونَ شُرُوطًا لَيْسَتْ فِي كِتَابِ اللَّهِ مَنِ اشْتَرَطَ شَرْطًا لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَلَيْسَ لَهُ، وَإِنِ اشْتَرَطَ مِائَةَ شَرْطٍ ".
Бизга Али ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у Яҳёдан, у Амрадан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо), у деди: Барира унга ўз мукотабасида сўраб келди. У: Агар хоҳласанг, мен хўжайинларингга (пулни) бераман, вало менга бўлсин, деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) келганда, мен буни унга эсладим (зикр қилдим). Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уни сотиб олиб, озод қил, чунки вало фақат озод қилган кишигадир», деди. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) минбарда туриб: «Баъзи қавмларга нима бўлдики, Аллаҳ Китобида бўлмаган шартларни шарт қиладилар? Ким Аллаҳ Китобида бўлмаган шартни шарт қилса, у(нинг шарти) унга (эътиборли) эмас, гарчи юз шарт шарт қилса ҳам», деди.