Деҳқончилик битимидаги шартлар

Shartlar kitobi · 1 ҳадис

باب الشُّرُوطِ فِي الْمُزَارَعَةِ

حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ سَمِعْتُ حَنْظَلَةَ الزُّرَقِيَّ، قَالَ سَمِعْتُ رَافِعَ بْنَ خَدِيجٍ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ كُنَّا أَكْثَرَ الأَنْصَارِ حَقْلاً، فَكُنَّا نُكْرِي الأَرْضَ، فَرُبَّمَا أَخْرَجَتْ هَذِهِ وَلَمْ تُخْرِجْ ذِهِ، فَنُهِينَا عَنْ ذَلِكَ، وَلَمْ نُنْهَ عَنِ الْوَرِقِ‏.‏

Бизга Малик ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ибн Уяйна ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, у деди: Мен Ҳанзала Зурақийни эшитдим, у деди: Мен Рофеъ ибн Хадижни (розияллаҳу анҳу) шундай деяётганини эшитдим: Биз Ансорнинг энг кўп экинзорлиси эдик. Биз ерни ижарага берар эдик, гоҳо буниси ҳосил бериб, униси ҳосил бермасди. Шунинг учун биз бундан ман қилиндик, лекин кумуш (пул)дан ман қилинмадик.