Яҳудий ва насронийни Исломга чақириш ва Пайғамбарнинг Кисро ҳамда Қайсарга мактуби

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْجَعْدِ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ لَمَّا أَرَادَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَكْتُبَ إِلَى الرُّومِ، قِيلَ لَهُ إِنَّهُمْ لاَ يَقْرَءُونَ كِتَابًا إِلاَّ أَنْ يَكُونَ مَخْتُومًا‏.‏ فَاتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ فِضَّةٍ، فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى بَيَاضِهِ فِي يَدِهِ، وَنَقَشَ فِيهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ‏.‏

Али ибнул-Жаъд бизга айтди, Шуъба бизга хабар берди, Қатодадан, у деди: Анас розияллаҳу анҳудан эшитдим, у дер эди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Румга (хат) ёзмоқчи бўлганида, унга: «Улар муҳрланган хатдан бошқасини ўқимайдилар», дейилди. Шунда у кумушдан бир узук (муҳр) ясатди. Гўё мен ҳозир ҳам унинг қўлидаги оқлигини (узукни) кўриб турибман; унга ‹Муҳаммад — Расулуллаҳ› деб нақш қилинган эди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ بِكِتَابِهِ إِلَى كِسْرَى، فَأَمَرَهُ أَنْ يَدْفَعَهُ إِلَى عَظِيمِ الْبَحْرَيْنِ، يَدْفَعُهُ عَظِيمُ الْبَحْرَيْنِ إِلَى كِسْرَى، فَلَمَّا قَرَأَهُ كِسْرَى خَرَّقَهُ، فَحَسِبْتُ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ قَالَ فَدَعَا عَلَيْهِمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُمَزَّقُوا كُلَّ مُمَزَّقٍ‏.‏

Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди, Лайс бизга айтди, у деди: Уқайл менга айтди, Ибн Шиҳобдан, у деди: Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утба менга хабар берди, Абдуллаҳ ибн Аббос унга хабар бердики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Кисрога хатини жўнатди ва унга (элчига) уни Баҳрайн ҳокимига топширишни буюрди, Баҳрайн ҳокими уни Кисрога топширади. Кисро уни ўқигач, уни йиртиб ташлади. Мен ўйлайманки, Саъид ибнул-Мусайяб деди: Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга қарши, улар бутунлай парча-парча бўлиб кетишларини (сўраб) дуо қилди.