باب مَنْ أَرَادَ غَزْوَةً فَوَرَّى بِغَيْرِهَا، وَمَنْ أَحَبَّ الْخُرُوجَ يَوْمَ الْخَمِيسِ
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبٍ ـ رضى الله عنه ـ وَكَانَ قَائِدَ كَعْبٍ مِنْ بَنِيهِ قَالَ سَمِعْتُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ حِينَ تَخَلَّفَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. وَلَمْ يَكُنْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُرِيدُ غَزْوَةً إِلاَّ وَرَّى بِغَيْرِهَا.
Яҳё ибн Букайр бизга айтди, Лайс бизга айтди, Уқайлдан, Ибн Шиҳобдан, у деди: Абдураҳмон ибн Абдуллаҳ ибн Каъб ибн Молик менга хабар бердики, Абдуллаҳ ибн Каъб розияллаҳу анҳу — у Каъбнинг фарзандларидан, (кўр бўлиб қолган) Каъбнинг етакчиси эди — деди: Мен Каъб ибн Моликдан, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан (Табук ғазотида) ортда қолган пайтидаги (воқеани) эшитдим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бирор ғазотни хоҳласа, албатта бошқасини (пеш қилиб) яширар эди.
وَحَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ سَمِعْتُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَلَّمَا يُرِيدُ غَزْوَةً يَغْزُوهَا إِلاَّ وَرَّى بِغَيْرِهَا، حَتَّى كَانَتْ غَزْوَةُ تَبُوكَ، فَغَزَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَرٍّ شَدِيدٍ، وَاسْتَقْبَلَ سَفَرًا بَعِيدًا وَمَفَازًا، وَاسْتَقْبَلَ غَزْوَ عَدُوٍّ كَثِيرٍ، فَجَلَّى لِلْمُسْلِمِينَ أَمْرَهُمْ، لِيَتَأَهَّبُوا أُهْبَةَ عَدُوِّهِمْ، وَأَخْبَرَهُمْ بِوَجْهِهِ الَّذِي يُرِيدُ.
Аҳмад ибн Муҳаммад менга айтди, Абдуллаҳ бизга хабар берди, Юнус бизга хабар берди, Зуҳрийдан, у деди: Абдураҳмон ибн Абдуллаҳ ибн Каъб ибн Молик менга хабар берди, у деди: Каъб ибн Молик розияллаҳу анҳудан эшитдим, у дер эди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бирор ғазотни хоҳласа, деярли бошқасини (пеш қилиб) яширар (овоза қилмас) эди, токи Табук ғазоти бўлди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни қаттиқ иссиқда ғазот қилди, узоқ сафар ва чўлга рўбару бўлди, кўп сонли душман ғазотига рўбару бўлди. Шу сабабли у мусулмонларга ишларини очиқ айтди, токи душманларига (қарши) тайёргарлик кўрсинлар, ва уларга ўзи мўлжаллаган йўналишни хабар берди.
وَعَنْ يُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ كَانَ يَقُولُ لَقَلَّمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْرُجُ إِذَا خَرَجَ فِي سَفَرٍ إِلاَّ يَوْمَ الْخَمِيسِ.
Юнусдан, Зуҳрийдан, у деди: Абдураҳмон ибн Каъб ибн Молик менга хабар бердики, Каъб ибн Молик розияллаҳу анҳу дер эди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сафарга чиқса, деярли фақат Пайшанба куни чиқар эди.
حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِيهِ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ يَوْمَ الْخَمِيسِ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ، وَكَانَ يُحِبُّ أَنْ يَخْرُجَ يَوْمَ الْخَمِيسِ.
Абдуллаҳ ибн Муҳаммад менга айтди, Ҳишом бизга айтди, Маъмар бизга хабар берди, Зуҳрийдан, Абдураҳмон ибн Каъб ибн Моликдан, отасидан розияллаҳу анҳу: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Табук ғазотида Пайшанба куни чиқди, у Пайшанба куни чиқишни яхши кўрар эди.