Саҳиҳул Бухорий — 2948-ҳадис

Жиҳод китоби · Ғазот ниятини бошқа нарса билан яшириш ва пайшанба куни йўлга чиқишни ёқтириш

2948-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Жиҳод китоби

وَحَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ سَمِعْتُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَلَّمَا يُرِيدُ غَزْوَةً يَغْزُوهَا إِلاَّ وَرَّى بِغَيْرِهَا، حَتَّى كَانَتْ غَزْوَةُ تَبُوكَ، فَغَزَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَرٍّ شَدِيدٍ، وَاسْتَقْبَلَ سَفَرًا بَعِيدًا وَمَفَازًا، وَاسْتَقْبَلَ غَزْوَ عَدُوٍّ كَثِيرٍ، فَجَلَّى لِلْمُسْلِمِينَ أَمْرَهُمْ، لِيَتَأَهَّبُوا أُهْبَةَ عَدُوِّهِمْ، وَأَخْبَرَهُمْ بِوَجْهِهِ الَّذِي يُرِيدُ‏.‏

Аҳмад ибн Муҳаммад менга айтди, Абдуллаҳ бизга хабар берди, Юнус бизга хабар берди, Зуҳрийдан, у деди: Абдураҳмон ибн Абдуллаҳ ибн Каъб ибн Молик менга хабар берди, у деди: Каъб ибн Молик розияллаҳу анҳудан эшитдим, у дер эди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бирор ғазотни хоҳласа, деярли бошқасини (пеш қилиб) яширар (овоза қилмас) эди, токи Табук ғазоти бўлди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни қаттиқ иссиқда ғазот қилди, узоқ сафар ва чўлга рўбару бўлди, кўп сонли душман ғазотига рўбару бўлди. Шу сабабли у мусулмонларга ишларини очиқ айтди, токи душманларига (қарши) тайёргарлик кўрсинлар, ва уларга ўзи мўлжаллаган йўналишни хабар берди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 146-ҳадисТаҳорат китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир сарийя қўшинини юборди, уларга совуқ етди. Улар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига қайтиб келганларида, У зот уларга саллалар ва пайпоқлар устига масаҳ қилишни…

Саҳиҳул Бухорий, 2102-ҳадисСавдо-сотиқ китоби

Абу Тайба Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга ҳижомат қилди. У зот унга бир сў хурмо (беришни) буюрди ва унинг эгаларига унинг хирожидан (кунлик тўловидан) енгиллаштиришни буюрди.

Саҳиҳул Бухорий, 1373-ҳадисЖаноза китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам хутба (сўзламоқчи бўлиб) турдилар ва киши унда имтиҳон қилинадиган қабр фитнасини зикр қилдилар. У зот буни зикр қилганида, мусулмонлар бир (қўрқув) фарёдини кўтарди.

Сунани Абу Довуд, 1164-ҳадисЁмғир сўраш намози

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ёмғир тиладилар, у зотнинг устларида қора хамиса (кийим) бор эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг пастини олиб, устига келтирмоқчи бўлдилар, лекин у оғирлик…

Саҳиҳул Бухорий, 400-ҳадисНамоз китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уловлари қайси томонга юзланса, ўша (томонга қарата намоз) ўқирдилар. Фарзни хоҳлаганларида эса, тушиб, қиблага юзланардилар.

Саҳиҳул Бухорий, 4279-ҳадисҒазотлар китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Рамазонда сафар қилди, рўза тутди, то Усфонга етгунча. Кейин бир идиш сув сўраб, кундузи ичди, одамларга кўрсатиш учун. У ифтор қилди, то Маккага келгунча. У айтди: Ибн…