Сунани Абу Довуд — 1164-ҳадис

Ёмғир сўраш намози

1164-ҳадисСунани Абу Довуд · Ёмғир сўраш намози

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ غَزِيَّةَ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ زَيْدٍ، قَالَ اسْتَسْقَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعَلَيْهِ خَمِيصَةٌ لَهُ سَوْدَاءُ فَأَرَادَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَأْخُذَ بِأَسْفَلِهَا فَيَجْعَلَهُ أَعْلاَهَا فَلَمَّا ثَقُلَتْ قَلَبَهَا عَلَى عَاتِقِهِ ‏.‏

Бизга Қутайба ибн Саийд ривоят қилди, бизга Абдулазиз ривоят қилди, у Умора ибн Ғазийядан, у Аббод ибн Тамиймдан ривоят қиладики, Абдуллаҳ ибн Зайд: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ёмғир тиладилар, у зотнинг устларида қора хамиса (кийим) бор эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг пастини олиб, устига келтирмоқчи бўлдилар, лекин у оғирлик қилгач, уни елкаларига ағдардилар» деди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 2796-ҳадисҚурбонлик китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шохли, урғочига сакрайдиган (эркак), қорадан қарайдиган, қорада ейдиган ва қорада юрадиган (кўзи, оғзи ва оёқлари атрофи қора) қўчқорни қурбонлик қилардилар.

Сунани Насоий, 1507-ҳадисЁмғир сўраб намоз ўқиш китоби

ки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) устларида қора хамиса (яхлит нақшли кийим) бўлган ҳолда истисқо (ёмғир сўраш) қилдилар.

Сунани Абу Довуд, 146-ҳадисТаҳорат китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир сарийя қўшинини юборди, уларга совуқ етди. Улар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига қайтиб келганларида, У зот уларга саллалар ва пайпоқлар устига масаҳ қилишни…

Сунани Насоий, 5412-ҳадисҚозиларнинг одоби китоби

. У зот унга (одам) жўнатдилар, уни кўтариб келтирдилар ва у зотнинг олдига қўйишди. У (зиносини) тан олди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (мевали) хурмо шингилини келтириб, у билан уни урдилар ва…

Сунани Насоий, 4390-ҳадисҚурбонликлар китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шохли, кўкраги кенг (соғлом) қўчқорни қурбонлик қилдилар — у қора (оёқлар билан) юрар, қора (оғиз билан) ер ва қора (кўзлар билан) қарарди.

Сунани Насоий, 4037-ҳадисҚон тўкишни ман қилиш китоби

Бир қавм Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг сутлик туяларига бостириб кирди. Шунда у (Набий) уларни тутиб, қўл-оёқларини кесди ва кўзларини ўйди.