حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ، وَسُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، قَالاَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، وَيُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبَّادُ بْنُ تَمِيمٍ الْمَازِنِيُّ، أَنَّهُ سَمِعَ عَمَّهُ، - وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا يَسْتَسْقِي فَحَوَّلَ إِلَى النَّاسِ ظَهْرَهُ يَدْعُو اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ - قَالَ سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ وَحَوَّلَ رِدَاءَهُ ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ - قَالَ ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ - وَقَرَأَ فِيهِمَا زَادَ ابْنُ السَّرْحِ يُرِيدُ الْجَهْرَ .
Бизга Ибн ас-Сарҳ ва Сулаймон ибн Довуд ривоят қилиб, иккаласи: Бизга Ибн Ваҳб хабар берди, дедилар. У: Менга Ибн Абу Зиъб ва Юнус хабар берди, деди, улар Ибн Шиҳобдан ривоят қилди, у: Менга Аббод ибн Тамийм ал-Мозиний хабар берди, деди, у амакисидан эшитган — у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобаларидан эди — у: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир куни ёмғир тилаб чиқдилар ва одамларга орқаларини ўгириб, Аллаҳу азза ва жаллага дуо қилдилар» дерди. Сулаймон ибн Довуд: «Ва қиблага юзланиб, ридосини ағдардилар, сўнг икки ракаат намоз ўқидилар» деди. Ибн Абу Зиъб: «Уларда қироат қилдилар» деди. Ибн ас-Сарҳ: «Овоз чиқаришни мақсад қилдилар» деб қўшимча қилди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍ، قَالَ قَرَأْتُ فِي كِتَابِ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ - يَعْنِي الْحِمْصِيَّ - عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَالِمٍ، عَنِ الزُّبَيْدِيِّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ، بِهَذَا الْحَدِيثِ بِإِسْنَادِهِ لَمْ يَذْكُرِ الصَّلاَةَ قَالَ وَحَوَّلَ رِدَاءَهُ فَجَعَلَ عِطَافَهُ الأَيْمَنَ عَلَى عَاتِقِهِ الأَيْسَرِ وَجَعَلَ عِطَافَهُ الأَيْسَرَ عَلَى عَاتِقِهِ الأَيْمَنِ ثُمَّ دَعَا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ .
Бизга Муҳаммад ибн Авф ривоят қилиб: Мен Амр ибн ал-Ҳорис — яани ал-Ҳимсий — нинг китобида ўқидим, деди, у Абдуллаҳ ибн Солимдан, у Зубайдийдан, у Муҳаммад ибн Муслимдан шу ҳадисни исноди билан ривоят қилди, намозни зикр қилмади, балки: «Ридосини ағдардилар, ўнг томонини чап елкасига, чап томонини ўнг елкасига қилдилар, сўнг Аллаҳу азза ва жаллага дуо қилдилар» деди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ غَزِيَّةَ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ زَيْدٍ، قَالَ اسْتَسْقَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعَلَيْهِ خَمِيصَةٌ لَهُ سَوْدَاءُ فَأَرَادَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَأْخُذَ بِأَسْفَلِهَا فَيَجْعَلَهُ أَعْلاَهَا فَلَمَّا ثَقُلَتْ قَلَبَهَا عَلَى عَاتِقِهِ .
Бизга Қутайба ибн Саийд ривоят қилди, бизга Абдулазиз ривоят қилди, у Умора ибн Ғазийядан, у Аббод ибн Тамиймдан ривоят қиладики, Абдуллаҳ ибн Зайд: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ёмғир тиладилар, у зотнинг устларида қора хамиса (кийим) бор эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг пастини олиб, устига келтирмоқчи бўлдилар, лекин у оғирлик қилгач, уни елкаларига ағдардилар» деди.
حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، نَحْوَهُ قَالاَ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كِنَانَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي قَالَ، أَرْسَلَنِي الْوَلِيدُ بْنُ عُتْبَةَ - قَالَ عُثْمَانُ ابْنُ عُقْبَةَ وَكَانَ أَمِيرَ الْمَدِينَةِ - إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ أَسْأَلُهُ عَنْ صَلاَةِ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الاِسْتِسْقَاءِ فَقَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُتَبَذِّلاً مُتَوَاضِعًا مُتَضَرِّعًا حَتَّى أَتَى الْمُصَلَّى - زَادَ عُثْمَانُ فَرَقِيَ عَلَى الْمِنْبَرِ ثُمَّ اتَّفَقَا - وَلَمْ يَخْطُبْ خُطَبَكُمْ هَذِهِ وَلَكِنْ لَمْ يَزَلْ فِي الدُّعَاءِ وَالتَّضَرُّعِ وَالتَّكْبِيرِ ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ كَمَا يُصَلِّي فِي الْعِيدِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَالإِخْبَارُ لِلنُّفَيْلِيِّ وَالصَّوَابُ ابْنُ عُتْبَةَ .
Бизга ан-Нуфайлий ва Усмон ибн Абу Шайба шунга ўхшаш ривоят қилиб, иккаласи: Бизга Ҳотим ибн Исмоил ривоят қилди, дедилар, бизга Ҳишом ибн Ишоқ ибн Абдуллаҳ ибн Кинона ривоят қилиб: Менга отам хабар берди, деди: Валиду ибн Утба — Усмон: ибн Уқба деди — у Мадина амири эди, мени Ибн Аббоснинг олдига, ундан Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ёмғир сўраш намози ҳақида сўрашим учун юборди. У: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам оддий, камтар, тазарру қилган ҳолда чиқдилар, токи намозгоҳга келдилар — Усмон: минбарга кўтарилдилар, деб қўшди, сўнг иккаласи мувофиқ келдилар — ва сизнинг бу хутбангиздек хутба қилмадилар, балки тўхтовсиз дуо, тазарру ва такбирда бўлдилар, сўнг байрамда ўқиганларидек икки ракаат намоз ўқидилар» деди. Абу Довуд: «Хабар ан-Нуфайлийники, тўғриси эса ибн Утба» деди.