Сунани Насоий — 4390-ҳадис

Қурбонликлар китоби · Қўчқор

4390-ҳадисСунани Насоий · Қурбонликлар китоби

أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ أَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ، قَالَ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ ضَحَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِكَبْشٍ أَقْرَنَ فَحِيلٍ يَمْشِي فِي سَوَادٍ وَيَأْكُلُ فِي سَوَادٍ وَيَنْظُرُ فِي سَوَادٍ ‏.‏

Бизга Абдуллаҳ ибн Саид Абу Саид ал-Ашаж хабар бериб, деди: бизга Ҳафс ибн Ғиёс, Жаъфар ибн Муҳаммаддан, у отасидан, у Абу Саид (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилиб), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шохли, кўкраги кенг (соғлом) қўчқорни қурбонлик қилдилар — у қора (оёқлар билан) юрар, қора (оғиз билан) ер ва қора (кўзлар билан) қарарди.»

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 2796-ҳадисҚурбонлик китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шохли, урғочига сакрайдиган (эркак), қорадан қарайдиган, қорада ейдиган ва қорада юрадиган (кўзи, оғзи ва оёқлари атрофи қора) қўчқорни қурбонлик қилардилар.

Сунани Абу Довуд, 1164-ҳадисЁмғир сўраш намози

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ёмғир тиладилар, у зотнинг устларида қора хамиса (кийим) бор эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг пастини олиб, устига келтирмоқчи бўлдилар, лекин у оғирлик…

Сунани Термизий, 1754-ҳадисКийим китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўрта бўйли эдилар, на узун, на паст; чиройли гавдали, буғдой ранг эдилар; сочлари на жуда жингалак, на жуда текис эди; юрганларида (олдинга) эгилиброқ юрар эдилар.

Сунани Насоий, 4039-ҳадисҚон тўкишни ман қилиш китоби

ки), бир қавм Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг туяларига бостириб кирди. Шунда у (Набий) уларнинг қўл-оёқларини кесди ва кўзларини ўйди.

Сунани Насоий, 4037-ҳадисҚон тўкишни ман қилиш китоби

Бир қавм Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг сутлик туяларига бостириб кирди. Шунда у (Набий) уларни тутиб, қўл-оёқларини кесди ва кўзларини ўйди.

Сунани Насоий, 5197-ҳадисЗийнат китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг кумушдан (ясалган) узуги бор эди, уни ўнг (қўл)ларига тақар эдилар; унинг кўзи ҳабаший (тошдан) эди, кўзини кафтлари томонга қаратиб қўяр эдилар.