4389-ҳадисСунани Насоий · Қурбонликлар китоби
أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، فِي حَدِيثِهِ عَنْ يَزِيدَ بْنِ زُرَيْعٍ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ ثُمَّ انْصَرَفَ - كَأَنَّهُ يَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم - يَوْمَ النَّحْرِ إِلَى كَبْشَيْنِ أَمْلَحَيْنِ فَذَبَحَهُمَا وَإِلَى جُذَيْعَةٍ مِنَ الْغَنَمِ فَقَسَمَهَا بَيْنَنَا .
Бизга Ҳумайд ибн Масъада ўз ҳадисида, Язид ибн Зурайъдан, у Ибн Авндан, у Муҳаммаддан, у Абдурраҳмон ибн Абу Бакрадан, у отасидан хабар бериб, у деди: «Сўнгра у — гўё Набийни (соллаллаҳу алайҳи васаллам) назарда тутиб — Наҳр (Қурбон) кунида оқ-қора иккита қўчқор томон бурилди ва уларни сўйди, сўнг бир кичик қўй суруви томон (бурилиб), уни биз ўртамизда тақсимлади.»