Сунани Термизий — 1754-ҳадис

Кийим китоби · Соч қўйиш ва уни олиш

1754-ҳадисСунани Термизий · Кийим китоби

حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَبْعَةً لَيْسَ بِالطَّوِيلِ وَلاَ بِالْقَصِيرِ حَسَنَ الْجِسْمِ أَسْمَرَ اللَّوْنِ وَكَانَ شَعْرُهُ لَيْسَ بِجَعْدٍ وَلاَ سَبْطٍ إِذَا مَشَى يَتَكَفَّأُ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَائِشَةَ وَالْبَرَاءِ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَأَبِي سَعِيدٍ وَجَابِرٍ وَوَائِلِ بْنِ حُجْرٍ وَأُمِّ هَانِئٍ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَنَسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ حُمَيْدٍ ‏.‏

Бизга Ҳумайд ибн Масъада ривоят қилди, у деди: бизга Абдулваҳҳоб ас-Сақафий ривоят қилди, у Ҳумайддан, у Анасдан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўрта бўйли эдилар, на узун, на паст; чиройли гавдали, буғдой ранг эдилар; сочлари на жуда жингалак, на жуда текис эди; юрганларида (олдинга) эгилиброқ юрар эдилар.» (Термизий) деди: бу бобда Оиша, ал-Баро, Абу Ҳурайра, Ибн Аббос, Абу Саид, Жобир, Воил ибн Ҳужр ва Умму Ҳонийдан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Анаснинг ҳадиси шу йўл жиҳатидан, Ҳумайднинг ҳадиси сифатида, ҳасан саҳиҳ ғарибдир.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 6066-ҳадисФазилатлар китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам одамларнинг энг чиройли юзлиси ва энг гўзал хилқатлиси эдилар. На ўта чўзилган узун, на калта эдилар.

Сунани Насоий, 1414-ҳадисЖума китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) зикрни кўп қилар, беҳуда сўзни кам қилар, намозни узун қилар, хутбани қисқа қилар ва бева ҳамда мискин билан бирга юриб, унинг ҳожатини адо этишдан ор қилмас эдилар.

Саҳиҳи Муслим, 6054-ҳадисФазилатлар китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ёруғ рангли эдилар, терлари гўё марвариддек эди. Юрганларида бир оз олдинга эгилиб юрардилар. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг кафтларидан кўра юмшоқроқ…

Сунани Термизий, 3646-ҳадисФазилатлар китоби

Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кенг оғизли, кўзлари (оқ-қора аралаш) чиройли кенгликда, товонлари кам гўштли (нозик) эдилар.

Сунани Насоий, 4390-ҳадисҚурбонликлар китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шохли, кўкраги кенг (соғлом) қўчқорни қурбонлик қилдилар — у қора (оёқлар билан) юрар, қора (оғиз билан) ер ва қора (кўзлар билан) қарарди.

Сунани Абу Довуд, 2796-ҳадисҚурбонлик китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шохли, урғочига сакрайдиган (эркак), қорадан қарайдиган, қорада ейдиган ва қорада юрадиган (кўзи, оғзи ва оёқлари атрофи қора) қўчқорни қурбонлик қилардилар.