Сунани Насоий — 5412-ҳадис

Қозиларнинг одоби китоби · Зино қилдим деган кишига қозининг юзланиши

5412-ҳадисСунани Насоий · Қозиларнинг одоби китоби

أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَحْمَدَ الْكَرْمَانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِامْرَأَةٍ قَدْ زَنَتْ فَقَالَ ‏ "‏ مِمَّنْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ مِنَ الْمُقْعَدِ الَّذِي فِي حَائِطِ سَعْدٍ ‏.‏ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ فَأُتِيَ بِهِ مَحْمُولاً فَوُضِعَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَاعْتَرَفَ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِإِثْكَالٍ فَضَرَبَهُ وَرَحِمَهُ لِزَمَانَتِهِ وَخَفَّفَ عَنْهُ ‏.‏

Бизга ал-Ҳасан ибн Аҳмад ал-Кармоний хабар бериб, деди: бизга Абур-Робийъ ривоят қилди, у деди: бизга Ҳаммод ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, Абу Умома ибн Саҳл ибн Ҳунайфдан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурига зино қилган бир аёл келтирилди. У зот: «Ким билан?» дедилар. У: «Саъднинг боғидаги шол (оёқсиз) киши билан,» деди. У зот унга (одам) жўнатдилар, уни кўтариб келтирдилар ва у зотнинг олдига қўйишди. У (зиносини) тан олди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (мевали) хурмо шингилини келтириб, у билан уни урдилар ва унинг ногиронлиги (касаллиги) сабабли унга раҳм қилиб, (жазони) енгиллаштирдилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 1164-ҳадисЁмғир сўраш намози

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ёмғир тиладилар, у зотнинг устларида қора хамиса (кийим) бор эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг пастини олиб, устига келтирмоқчи бўлдилар, лекин у оғирлик…

Сунани Термизий, 1447-ҳадисҲадлар китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига бир ўғри келтирилди, унинг қўли кесилди, сўнг у зот буюрдилар ва у (қўл) унинг бўйнига осиб қўйилди.

Саҳиҳул Бухорий, 2210-ҳадисСавдо-сотиқ китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га Абу Тайба ҳижома (қон олиш) қилди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга бир сў хурмо (беришни) буюрди ва хўжайинларига унинг хирожини (тўловини) енгиллатишни…

Сунани Насоий, 4037-ҳадисҚон тўкишни ман қилиш китоби

Бир қавм Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг сутлик туяларига бостириб кирди. Шунда у (Набий) уларни тутиб, қўл-оёқларини кесди ва кўзларини ўйди.

Саҳиҳул Бухорий, 1373-ҳадисЖаноза китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам хутба (сўзламоқчи бўлиб) турдилар ва киши унда имтиҳон қилинадиган қабр фитнасини зикр қилдилар. У зот буни зикр қилганида, мусулмонлар бир (қўрқув) фарёдини кўтарди.

Сунани Абу Довуд, 3074-ҳадисХирож ва бошқарув

ки, икки киши Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга даъво қилиб келишди: улардан бири иккинчисининг ерига хурмо эккан эди. У зот ер эгасига ерини ҳукм қилдилар ва хурмо эгасига хурмосини ундан чиқаришни…