حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَسْمَاءَ بِنْتَ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ تَقُولُ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَطِيبًا فَذَكَرَ فِتْنَةَ الْقَبْرِ الَّتِي يَفْتَتِنُ فِيهَا الْمَرْءُ، فَلَمَّا ذَكَرَ ذَلِكَ ضَجَّ الْمُسْلِمُونَ ضَجَّةً.
Яҳё ибн Сулаймон бизга айтди: Ибн Ваҳб бизга айтди: Юнус менга хабар берди, Ибн Шиҳобдан: Урва ибн Зубайр менга хабар берди: У Асмо бинти Абу Бакр розияллаҳу анҳумани шундай деганини эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам хутба (сўзламоқчи бўлиб) турдилар ва киши унда имтиҳон қилинадиган қабр фитнасини зикр қилдилар. У зот буни зикр қилганида, мусулмонлар бир (қўрқув) фарёдини кўтарди.