حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اكْتُبُوا لِي مَنْ تَلَفَّظَ بِالإِسْلاَمِ مِنَ النَّاسِ ". فَكَتَبْنَا لَهُ أَلْفًا وَخَمْسَمِائَةِ رَجُلٍ، فَقُلْنَا نَخَافُ وَنَحْنُ أَلْفٌ وَخَمْسُمِائَةٍ فَلَقَدْ رَأَيْتُنَا ابْتُلِينَا حَتَّى إِنَّ الرَّجُلَ لَيُصَلِّي وَحْدَهُ وَهْوَ خَائِفٌ. حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، عَنْ أَبِي حَمْزَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، فَوَجَدْنَاهُمْ خَمْسَمِائَةٍ. قَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ مَا بَيْنَ سِتِّمِائَةٍ إِلَى سَبْعِمِائَةٍ.
Абу Нуъайм бизга айтди, Суфён бизга айтди, Ибн Журайждан, Амр ибн Динордан, Абу Маъбаддан, Ибн Аббос розияллаҳу анҳумодан, у деди: Бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб: «Эй Расулуллаҳ, мен фалон-фалон ғазотга ёзилдим, хотиним эса ҳажга (кетмоқда)», деди. У: «Қайт ва хотининг билан ҳаж қил», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنِّي كُتِبْتُ فِي غَزْوَةِ كَذَا وَكَذَا، وَامْرَأَتِي حَاجَّةٌ. قَالَ " ارْجِعْ فَحُجَّ مَعَ امْرَأَتِكَ ".
Абул-Ямон бизга айтди, Шуъайб бизга хабар берди, Зуҳрийдан; (яна) Маҳмуд ибн Ғайлон менга айтди, Абдураззоқ бизга айтди, Маъмар бизга хабар берди, Зуҳрийдан, Ибнул-Мусайябдан, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан, у деди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан (жангда) ҳозир бўлдик. У Исломни даъво қиладиган кишилардан бири ҳақида: «Бу дўзах аҳлидандир», деди. Жанг бошланганида, ўша киши қаттиқ жанг қилди, унга жароҳат етди. «Эй Расулуллаҳ, сен ‹дўзах аҳлидандир› деган киши — бугун қаттиқ жанг қилди ва ўлди», дейилди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Дўзахга (кетди)», деди. Шунда баъзи одамлар деярли шубҳага тушдилар. Улар шу ҳолатда турганларида, бирдан: «У ўлмади, лекин унда қаттиқ жароҳат бор», дейилди. Кечаси бўлганда, у жароҳатга сабр қила олмади ва ўзини ўлдирди. Бу Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга хабар қилинди, у: «Аллаҳу акбар! Гувоҳлик бераманки, мен Аллаҳнинг бандаси ва Расулиман», деди. Сўнг Билолга буюрди, у одамларга жар солди: «Албатта, жаннатга фақат мусулмон жон киради, ва албатта, Аллаҳ бу динни фожир (гуноҳкор) киши билан ҳам қўллаб-қувватлайди».