حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ، عَنْ جَدِّهِ، رَافِعٍ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِذِي الْحُلَيْفَةِ، فَأَصَابَ النَّاسَ جُوعٌ وَأَصَبْنَا إِبِلاً وَغَنَمًا، وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي أُخْرَيَاتِ النَّاسِ، فَعَجِلُوا فَنَصَبُوا الْقُدُورَ، فَأَمَرَ بِالْقُدُورِ فَأُكْفِئَتْ، ثُمَّ قَسَمَ فَعَدَلَ عَشَرَةً مِنَ الْغَنَمِ بِبَعِيرٍ، فَنَدَّ مِنْهَا بَعِيرٌ، وَفِي الْقَوْمِ خَيْلٌ يَسِيرٌ فَطَلَبُوهُ فَأَعْيَاهُمْ، فَأَهْوَى إِلَيْهِ رَجُلٌ بِسَهْمٍ، فَحَبَسَهُ اللَّهُ فَقَالَ " هَذِهِ الْبَهَائِمُ لَهَا أَوَابِدُ كَأَوَابِدِ الْوَحْشِ، فَمَا نَدَّ عَلَيْكُمْ فَاصْنَعُوا بِهِ هَكَذَا ". فَقَالَ جَدِّي إِنَّا نَرْجُو ـ أَوْ نَخَافُ ـ أَنْ نَلْقَى الْعَدُوَّ غَدًا وَلَيْسَ مَعَنَا مُدًى، أَفَنَذْبَحُ بِالْقَصَبِ فَقَالَ " مَا أَنْهَرَ الدَّمَ وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ فَكُلْ، لَيْسَ السِّنَّ وَالظُّفُرَ، وَسَأُحَدِّثُكُمْ عَنْ ذَلِكَ، أَمَّا السِّنُّ فَعَظْمٌ، وَأَمَّا الظُّفُرُ فَمُدَى الْحَبَشَةِ ".
Мусо ибн Исмоил бизга айтди, Абу Авона бизга айтди, Саъид ибн Масруқдан, Абоя ибн Рифўадан, бобоси Рофеъдан, у деди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Зул-Ҳулайфада эдик. Одамларга очлик етди, биз туя ва қўйларни (ўлжа) олдик. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам одамларнинг энг охирида (ортда) эди. Улар шошилиб қозонларни ўрнатдилар (ош осдилар). У (Набий) қозонлар (ҳақида) буюрди, улар ағдарилди. Сўнг (Набий ўлжани) тақсимлади ва ўн қўйни бир туяга тенг қилди. Улардан бир туя қочиб кетди, қавмда оз (сондаги) отлар бор эди. Улар уни қувдилар, лекин у уларни чарчатди. Бир киши унга ўқ отди, Аллаҳ уни тўхтатди. Шунда у (Набий) деди: «Бу ҳайвонларнинг ёввойи (ҳайвонлар)нинг қочишидек қочишлари бор; улардан қайси бири сиздан қочиб (қўлга тушмай) қолса, унга шундай қилинглар (ўқ отинглар)». Бобом: «Биз эртага душманга рўбару келишни умид қиламиз — ёки: қўрқамиз — ёнимизда пичоқлар йўқ, қамиш билан сўяверайликми?», деди. У: «Қонни оқизган ва Аллаҳнинг номи зикр қилинган (нарса билан сўйилган)дан е — тиш ва тирноқдан бошқа(си билан). Буни сизларга айтиб бераман: тиш — суякдир; тирноқ эса — ҳабашларнинг пичоқларидир», деди.