حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ، سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ مَيْمُونٍ الأَوْدِيَّ، قَالَ كَانَ سَعْدٌ يُعَلِّمُ بَنِيهِ هَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ كَمَا يُعَلِّمُ الْمُعَلِّمُ الْغِلْمَانَ الْكِتَابَةَ، وَيَقُولُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَعَوَّذُ مِنْهُنَّ دُبُرَ الصَّلاَةِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْجُبْنِ، وَأَعُوذُ بِكَ أَنْ أُرَدَّ إِلَى أَرْذَلِ الْعُمُرِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الدُّنْيَا، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ ". فَحَدَّثْتُ بِهِ مُصْعَبًا فَصَدَّقَهُ.
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Абу Авона ривоят қилди, бизга Абдулмалик ибн Умайр ривоят қилди, мен Амр ибн Маймун Авдийни эшитдим, у деди: Саъд ўз ўғилларига шу калималарни — муаллим болаларга ёзишни ўргатгандек — ўргатар ва: Албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намознинг охирида улардан (шу калималар билан) паноҳ сўрар эди, дер эди: «Аллаҳим, мен Сендан қўрқоқликдан паноҳ сўрайман, ва Сендан — умрнинг энг тубанига (қариликка) қайтарилишимдан паноҳ сўрайман, ва Сендан дунё фитнасидан паноҳ сўрайман, ва Сендан қабр азобидан паноҳ сўрайман». Мен буни Мусъабга ривоят қилдим, у уни тасдиқлади.