حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي قَالَ، سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْجُبْنِ وَالْهَرَمِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ ".
Мусаддад бизга айтди, Муътамир бизга айтди: Отамдан эшитдим, у Анас ибн Молик розияллаҳу анҳудан эшитди, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай дер эди: «Аллаҳим, мен Сендан ожизлик, дангасалик, қўрқоқлик ва қариликдан паноҳ сўрайман; ва Сендан ҳаёт ҳамда мамот фитнасидан паноҳ сўрайман; ва Сендан қабр азобидан паноҳ сўрайман».