حَدَّثَنَا مُوسَى، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ مَوْهَبٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ إِنَّمَا تَغَيَّبَ عُثْمَانُ عَنْ بَدْرٍ، فَإِنَّهُ كَانَتْ تَحْتَهُ بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَتْ مَرِيضَةً. فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ لَكَ أَجْرَ رَجُلٍ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا وَسَهْمَهُ ".
Мусо бизга айтди, Абу Авона бизга айтди, Усмон ибн Мавҳаб бизга айтди, Ибн Умар розияллаҳу анҳумодан, у деди: Усмон фақат Бадрдан ғойиб бўлди, чунки унинг никоҳида Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг қизи (Руқайя) бор эди, у касал эди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Албатта, сенга Бадрда қатнашганлардан бир кишининг ажри ва унинг улуши бордир», деди.