حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ خَطَبَنَا عَلِيٌّ فَقَالَ مَا عِنْدَنَا كِتَابٌ نَقْرَؤُهُ إِلاَّ كِتَابُ اللَّهِ، وَمَا فِي هَذِهِ الصَّحِيفَةِ فَقَالَ فِيهَا الْجِرَاحَاتُ وَأَسْنَانُ الإِبِلِ، وَالْمَدِينَةُ حَرَمٌ مَا بَيْنَ عَيْرٍ إِلَى كَذَا، فَمَنْ أَحْدَثَ فِيهَا حَدَثًا أَوْ آوَى فِيهَا مُحْدِثًا، فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ، لاَ يُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَلاَ عَدْلٌ، وَمَنْ تَوَلَّى غَيْرَ مَوَالِيهِ فَعَلَيْهِ مِثْلُ ذَلِكَ، وَذِمَّةُ الْمُسْلِمِينَ وَاحِدَةٌ، فَمَنْ أَخْفَرَ مُسْلِمًا فَعَلَيْهِ مِثْلُ ذَلِكَ.
Муҳаммад бизга айтди, Вакийъ бизга хабар берди, Аъмашдан, Иброҳим Таймийдан, отасидан, у деди: Али бизга хутба қилиб деди: Бизда ўқийдиган Аллаҳнинг Китобидан ва мана шу саҳифадаги (нарса)дан бошқа китоб йўқ. Сўнг деди: Унда жароҳатлар (дияти), туяларнинг ёшлари (закот/дият), ва: «Мадина — Айрдан фалонгача (оралиқ) ҳарам (қўриқ)дир, ким унда бирор бидъат-жиноят қилса ёки унда бирор жиноятчини бошпана берса, унга Аллаҳнинг, малоикаларнинг ва барча одамларнинг лаънати бўлсин; ундан на (фарз) алмаштириш, на (нафл) товон қабул қилинади; ким ўз мавлоларидан (хожаларидан) бошқани вали (ҳомий) қилиб олса, унга ҳам шундай (лаънат); мусулмонларнинг зиммаси (аҳди) бирдир, ким бир мусулмон(нинг аҳди)га хиёнат қилса, унга ҳам шундай (лаънат) бўлсин», деди.