حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ خَيْرَ مَالِ الرَّجُلِ غَنَمٌ يَتْبَعُ بِهَا شَعَفَ الْجِبَالِ وَمَوَاقِعَ الْقَطْرِ، يَفِرُّ بِدِينِهِ مِنَ الْفِتَنِ ".
Исмоил ибн Абу Увайс бизга айтди, у деди: Молик менга айтди, Абдураҳмон ибн Абдуллаҳ ибн Абдураҳмон ибн Абу Саъсаъадан, отасидан, Абу Саъид Худрий розияллаҳу анҳудан, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Яқиндаки, кишининг энг яхши моли — у билан тоғ чўққилари ва ёмғир тушадиган жойларни эргашиб юрадиган қўу бўлади; у дийнини фитналардан (сақлаб) қочиради».
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " رَأْسُ الْكُفْرِ نَحْوَ الْمَشْرِقِ، وَالْفَخْرُ وَالْخُيَلاَءُ فِي أَهْلِ الْخَيْلِ وَالإِبِلِ، وَالْفَدَّادِينَ أَهْلِ الْوَبَرِ، وَالسَّكِينَةُ فِي أَهْلِ الْغَنَمِ ".
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди, Молик бизга хабар берди, Абуз-Зиноддан, Аъраждан, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Куфрнинг боши шарқ томондадир. Фахр (керилиш) ва такаббурлик от ва туя аҳлида, саҳройи (чўл) аҳлида (фаддодинлар)дир; сакина (хотиржамлик, виқор) эса қўу аҳлидадир».
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنِي قَيْسٌ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَمْرٍو أَبِي مَسْعُودٍ، قَالَ أَشَارَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ نَحْوَ الْيَمَنِ فَقَالَ " الإِيمَانُ يَمَانٍ هَا هُنَا، أَلاَ إِنَّ الْقَسْوَةَ وَغِلَظَ الْقُلُوبِ فِي الْفَدَّادِينَ عِنْدَ أُصُولِ أَذْنَابِ الإِبِلِ، حَيْثُ يَطْلُعُ قَرْنَا الشَّيْطَانِ فِي رَبِيعَةَ وَمُضَرَ ".
Мусаддад бизга айтди, Яҳё бизга айтди, Исмоилдан, у деди: Қайс менга айтди, Уқба ибн Амр Абу Масъуддан, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қўли билан Яман томон ишора қилди ва: «Иймон мана шу ерда — яманликдадир. Огоҳ бўлинглар, қаттиқдиллик ва қалб ғилзати (қаттиқлиги) туя думлари тубида (фаддодинларда) — Рабиа ва Музарда шайтоннинг икки шохи чиқадиган жойда(дир)», деди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا سَمِعْتُمْ صِيَاحَ الدِّيَكَةِ فَاسْأَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ، فَإِنَّهَا رَأَتْ مَلَكًا، وَإِذَا سَمِعْتُمْ نَهِيقَ الْحِمَارِ فَتَعَوَّذُوا بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ، فَإِنَّهُ رَأَى شَيْطَانًا ".
Қутайба бизга айтди, Лайс бизга айтди, Жаъфар ибн Робиадан, Аъраждан, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Хўрозларнинг қичқириғини эшитсангиз, Аллаҳдан фазлини сўранг, чунки у (хўроз) бир малоикани кўрган; эшакнинг ҳанграшини эшитсангиз, Аллаҳдан шайтондан паноҳ сўранг, чунки у (эшак) бир шайтонни кўрган».
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا رَوْحٌ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا كَانَ جُنْحُ اللَّيْلِ ـ أَوْ أَمْسَيْتُمْ ـ فَكُفُّوا صِبْيَانَكُمْ، فَإِنَّ الشَّيَاطِينَ تَنْتَشِرُ حِينَئِذٍ، فَإِذَا ذَهَبَ سَاعَةٌ مِنَ اللَّيْلِ فَحُلُّوهُمْ، وَأَغْلِقُوا الأَبْوَابَ، وَاذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ، فَإِنَّ الشَّيْطَانَ لاَ يَفْتَحُ بَابًا مُغْلَقًا ".��� قَالَ وَأَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ نَحْوَ مَا أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ وَلَمْ يَذْكُرْ " وَاذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ ".
Исъҳоқ бизга айтди, Равҳ бизга хабар берди, Ибн Журайж бизга хабар берди, у деди: Ато менга хабар берди, у Жобир ибн Абдуллаҳ розияллаҳу анҳумони эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Тун қоронғуси бўлса — ёки: оқшом кирса — болаларингизни тийинглар, чунки шайтонлар ўша пайтда тарқаладилар. Тундан бир соат ўтса, уларни (қўйиб) юборинглар, эшикларни беркитинглар ва Аллаҳнинг исмини зикр қилинглар, чунки шайтон берк эшикни очмайди». (Ибн Журайж) деди: Менга Амр ибн Динор ҳам хабар берди, у Жобир ибн Абдуллаҳни Ато менга хабар берганига ўхшаш (эшитди), лекин «Аллаҳнинг исмини зикр қилинглар»ни эслатмади.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " فُقِدَتْ أُمَّةٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ لاَ يُدْرَى مَا فَعَلَتْ، وَإِنِّي لاَ أُرَاهَا إِلاَّ الْفَارَ إِذَا وُضِعَ لَهَا أَلْبَانُ الإِبِلِ لَمْ تَشْرَبْ، وَإِذَا وُضِعَ لَهَا أَلْبَانُ الشَّاءِ شَرِبَتْ ". فَحَدَّثْتُ كَعْبًا فَقَالَ أَنْتَ سَمِعْتَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُهُ قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ لِي مِرَارًا. فَقُلْتُ أَفَأَقْرَأُ التَّوْرَاةَ
Мусо ибн Исмоил бизга айтди, Вуҳайб бизга айтди, Холиддан, Муҳаммаддан, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан, у деди: «Бани Исроилдан бир уммат (жамоа) йўқолди, улар нима бўлганини билинмайди. Мен уларни фақат сичқон деб ўйлайман: унга туя сути қўйилса ичмайди, қўу сути қўйилса ичади». Мен буни Каъбга айтдим. У: «Сен буни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг айтаганини эшитдингми?», деди. Мен: «Ҳа», дедим. У менга бир неча бор (сўради). Мен: «Мен Тавротни ўқийманми (ки, ундан биламан)?», дедим.
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لِلْوَزَغِ الْفُوَيْسِقُ. وَلَمْ أَسْمَعْهُ أَمَرَ بِقَتْلِهِ. وَزَعَمَ سَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَمَرَ بِقَتْلِهِ.
Саъид ибн Уфайр бизга айтди, Ибн Ваҳбдан, у деди: Юнус менга айтди, Ибн Шиҳобдан, Урвадан, у Оиша розияллаҳу анҳодан ривоят қилди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам калтакесакни (вазағ) «кичик фосиқ» деди. Мен уни ўлдиришга буюрганини эшитмадим. Саъд ибн Абу Ваққос эса Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уни ўлдиришга буюрди деб даъво қилди.
حَدَّثَنَا صَدَقَةُ، أَخْبَرَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ شَيْبَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ أُمَّ شَرِيكٍ، أَخْبَرَتْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَمَرَهَا بِقَتْلِ الأَوْزَاغِ.
Садақа бизга айтди, Ибн Уяйна бизга хабар берди, Абдулҳамид ибн Жубайр ибн Шайба бизга айтди, Саъид ибнул-Мусайябдан: Умм Шарик унга хабар бердики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уни калтакесакларни ўлдиришга буюрди.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اقْتُلُوا ذَا الطُّفْيَتَيْنِ، فَإِنَّهُ يَلْتَمِسُ الْبَصَرَ، وَيُصِيبُ الْحَبَلَ ". تَابَعَهُ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَبَا أُسَامَةَ
Убайд ибн Исмоил бизга айтди, Абу Усома бизга айтди, Ҳишомдан, отасидан, Оиша розияллаҳу анҳодан, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Икки оқ чизиқлисини ўлдиринг, чунки у кўзни (нурини) излайди (кўр қилади) ва ҳомилани туширади». Унга Ҳаммод ибн Салама Абу Усомага мутобаъат қилди.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ،، قَالَتْ أَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِقَتْلِ الأَبْتَرِ وَقَالَ " إِنَّهُ يُصِيبُ الْبَصَرَ، وَيُذْهِبُ الْحَبَلَ ".
Мусаддад бизга айтди, Яҳё бизга айтди, Ҳишомдан, у деди: Отам менга айтди, Оишадан, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам думи калтани ўлдиришга буюрди ва: «У кўзни (нурини) кетказади (кўр қилади) ва ҳомилани туширади», деди.
حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ أَبِي يُونُسَ الْقُشَيْرِيِّ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، كَانَ يَقْتُلُ الْحَيَّاتِ ثُمَّ نَهَى قَالَ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم هَدَمَ حَائِطًا لَهُ، فَوَجَدَ فِيهِ سِلْخَ حَيَّةٍ فَقَالَ " انْظُرُوا أَيْنَ هُوَ ". فَنَظَرُوا فَقَالَ " اقْتُلُوهُ ". فَكُنْتُ أَقْتُلُهَا لِذَلِكَ. فَلَقِيتُ أَبَا لُبَابَةَ فَأَخْبَرَنِي أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تَقْتُلُوا الْجِنَّانَ، إِلاَّ كُلَّ أَبْتَرَ ذِي طُفْيَتَيْنِ، فَإِنَّهُ يُسْقِطُ الْوَلَدَ، وَيُذْهِبُ الْبَصَرَ، فَاقْتُلُوهُ ".
Амр ибн Али менга айтди, Ибн Абу Адий бизга айтди, Абу Юнус Қушайрийдан, Ибн Абу Мулайкадан, Ибн Умар розияллаҳу анҳумодан: У илонларни ўлдирар эди, сўнг (бундан) қайтди (тўхтади). У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ўзининг бир деворини (қайта қуриш учун) бузди, унда бир илоннинг пўсти (териси)ни топди ва: «У қаерга кетди, қаранглар», деди. Улар қарадилар. У: «Уни ўлдиринглар», деди. Мен шу сабабли уни (илонларни) ўлдирар эдим. Сўнг Абу Лубабани учратдим, у менга хабар бердики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Илонларни ўлдирманглар, фақат ҳар бир думи калта, икки оқ чизиқлисидан бошқа — чунки у ҳомилани туширади ва кўзни кўр қилади, бас, уни ўлдиринглар», деди.
حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ أَبِي يُونُسَ الْقُشَيْرِيِّ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، كَانَ يَقْتُلُ الْحَيَّاتِ ثُمَّ نَهَى قَالَ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم هَدَمَ حَائِطًا لَهُ، فَوَجَدَ فِيهِ سِلْخَ حَيَّةٍ فَقَالَ " انْظُرُوا أَيْنَ هُوَ ". فَنَظَرُوا فَقَالَ " اقْتُلُوهُ ". فَكُنْتُ أَقْتُلُهَا لِذَلِكَ. فَلَقِيتُ أَبَا لُبَابَةَ فَأَخْبَرَنِي أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تَقْتُلُوا الْجِنَّانَ، إِلاَّ كُلَّ أَبْتَرَ ذِي طُفْيَتَيْنِ، فَإِنَّهُ يُسْقِطُ الْوَلَدَ، وَيُذْهِبُ الْبَصَرَ، فَاقْتُلُوهُ ".
Амр ибн Али менга айтди, Ибн Абу Адий бизга айтди, Абу Юнус Қушайрийдан, Ибн Абу Мулайкадан, Ибн Умар розияллаҳу анҳумодан: У илонларни ўлдирар эди, сўнг (бундан) қайтди (тўхтади). У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ўзининг бир деворини (қайта қуриш учун) бузди, унда бир илоннинг пўсти (териси)ни топди ва: «У қаерга кетди, қаранглар», деди. Улар қарадилар. У: «Уни ўлдиринглар», деди. Мен шу сабабли уни (илонларни) ўлдирар эдим. Сўнг Абу Лубабани учратдим, у менга хабар бердики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Илонларни ўлдирманглар, фақат ҳар бир думи калта, икки оқ чизиқлисидан бошқа — чунки у ҳомилани туширади ва кўзни кўр қилади, бас, уни ўлдиринглар», деди.
حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ كَانَ يَقْتُلُ الْحَيَّاتِ. فَحَدَّثَهُ أَبُو لُبَابَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ قَتْلِ جِنَّانِ الْبُيُوتِ، فَأَمْسَكَ عَنْهَا.
Молик ибн Исмоил бизга айтди, Жарир ибн Ҳозим бизга айтди, Нофиъдан, Ибн Умардан: У илонларни ўлдирар эди. Шунда Абу Лубаба унга айтдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уй илонларини ўлдиришдан қайтарди; шу сабабли у ундан (ўлдиришдан) тийилди.
حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ كَانَ يَقْتُلُ الْحَيَّاتِ. فَحَدَّثَهُ أَبُو لُبَابَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ قَتْلِ جِنَّانِ الْبُيُوتِ، فَأَمْسَكَ عَنْهَا.
Молик ибн Исмоил бизга айтди, Жарир ибн Ҳозим бизга айтди, Нофиъдан, Ибн Умардан: У илонларни ўлдирар эди. Шунда Абу Лубаба унга айтдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уй илонларини ўлдиришдан қайтарди; шу сабабли у ундан (ўлдиришдан) тийилди.