حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ أَبِي يُونُسَ الْقُشَيْرِيِّ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، كَانَ يَقْتُلُ الْحَيَّاتِ ثُمَّ نَهَى قَالَ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم هَدَمَ حَائِطًا لَهُ، فَوَجَدَ فِيهِ سِلْخَ حَيَّةٍ فَقَالَ " انْظُرُوا أَيْنَ هُوَ ". فَنَظَرُوا فَقَالَ " اقْتُلُوهُ ". فَكُنْتُ أَقْتُلُهَا لِذَلِكَ. فَلَقِيتُ أَبَا لُبَابَةَ فَأَخْبَرَنِي أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تَقْتُلُوا الْجِنَّانَ، إِلاَّ كُلَّ أَبْتَرَ ذِي طُفْيَتَيْنِ، فَإِنَّهُ يُسْقِطُ الْوَلَدَ، وَيُذْهِبُ الْبَصَرَ، فَاقْتُلُوهُ ".
Амр ибн Али менга айтди, Ибн Абу Адий бизга айтди, Абу Юнус Қушайрийдан, Ибн Абу Мулайкадан, Ибн Умар розияллаҳу анҳумодан: У илонларни ўлдирар эди, сўнг (бундан) қайтди (тўхтади). У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ўзининг бир деворини (қайта қуриш учун) бузди, унда бир илоннинг пўсти (териси)ни топди ва: «У қаерга кетди, қаранглар», деди. Улар қарадилар. У: «Уни ўлдиринглар», деди. Мен шу сабабли уни (илонларни) ўлдирар эдим. Сўнг Абу Лубабани учратдим, у менга хабар бердики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Илонларни ўлдирманглар, фақат ҳар бир думи калта, икки оқ чизиқлисидан бошқа — чунки у ҳомилани туширади ва кўзни кўр қилади, бас, уни ўлдиринглар», деди.