حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَسَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " نَحْنُ أَحَقُّ مِنْ إِبْرَاهِيمَ إِذْ قَالَ {رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِي الْمَوْتَى قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِنْ قَالَ بَلَى وَلَكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي} وَيَرْحَمُ اللَّهُ لُوطًا، لَقَدْ كَانَ يَأْوِي إِلَى رُكْنٍ شَدِيدٍ وَلَوْ لَبِثْتُ فِي السِّجْنِ طُولَ مَا لَبِثَ يُوسُفُ لأَجَبْتُ الدَّاعِيَ ".
Аҳмад ибн Солиҳ бизга айтди, Ибн Ваҳб бизга айтди, у деди: Юнус менга хабар берди, Ибн Шиҳобдан, Абу Салама ибн Абдураҳмон ва Саъид ибнул-Мусайябдан, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Биз Иброҳимдан кўра ҳақлироқмиз — у: ‹Раббим, менга ўликларни қандай тирилтиришингни кўрсат›, деганида; (Аллаҳ): ‹Иймон келтирмадингми?›, деди; у: ‹Ҳа, лекин қалбим мутмаин бўлиши учун (сўрадим)›, деди. Аллаҳ Лутга раҳм қилсин, у ҳақиқатда қаттиқ (мустаҳкам) рукнга паноҳ тилар эди. Агар мен Юсуф турган муддат қадар зиндонда турганимда, даъват этувчига жавоб берар эдим».