حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ {يَغْفِرُ اللَّهُ لِلُوطٍ إِنْ كَانَ لَيَأْوِي إِلَى رُكْنٍ شَدِيدٍ}.
Абул-Ямон бизга айтди, Шуъайб бизга хабар берди, Абуз-Зинод бизга айтди, Аъраждан, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: ‹Аллаҳ Лутни мағфират қилсин, у ҳақиқатда қаттиқ рукнга паноҳ тилар эди›: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Аллаҳ Лутга раҳм қилсин, у ҳақиқатда қаттиқ (мустаҳкам) бир рукнга (суянчга) паноҳ тилар эди. Агар мен Юсуф турган муддат қадар зиндонда турганимда, даъват этувчига (чиқишга) жавоб берар эдим».