حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ أَوْسٍ الثَّقَفِيِّ، سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَحَبُّ الصِّيَامِ إِلَى اللَّهِ صِيَامُ دَاوُدَ، كَانَ يَصُومُ يَوْمًا وَيُفْطِرُ يَوْمًا، وَأَحَبُّ الصَّلاَةِ إِلَى اللَّهِ صَلاَةُ دَاوُدَ، كَانَ يَنَامُ نِصْفَ اللَّيْلِ وَيَقُومُ ثُلُثَهُ وَيَنَامُ سُدُسَهُ ".
Қутайба ибн Саъид бизга айтди, Суфён бизга айтди, Амр ибн Динордан, Амр ибн Авс Сақафийдан, у Абдуллаҳ ибн Амрни эшитди, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга деди: «Аллаҳга энг севимли рўза — Довуд рўзасидир, у бир кун рўза тутар, бир кун очилар эди. Аллаҳга энг севимли намоз — Довуд намозидир, у кечанинг ярмида ухлар, учдан бирида (намозга) тик турар, олтидан бирида (яна) ухлар эди».