حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ الْيَهُودَ، جَاءُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرُوا لَهُ أَنَّ رَجُلاً مِنْهُمْ وَامْرَأَةً زَنَيَا فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا تَجِدُونَ فِي التَّوْرَاةِ فِي شَأْنِ الرَّجْمِ ". فَقَالُوا نَفْضَحُهُمْ وَيُجْلَدُونَ. فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ كَذَبْتُمْ، إِنَّ فِيهَا الرَّجْمَ. فَأَتَوْا بِالتَّوْرَاةِ فَنَشَرُوهَا، فَوَضَعَ أَحَدُهُمْ يَدَهُ عَلَى آيَةِ الرَّجْمِ، فَقَرَأَ مَا قَبْلَهَا وَمَا بَعْدَهَا. فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ ارْفَعْ يَدَكَ. فَرَفَعَ يَدَهُ فَإِذَا فِيهَا آيَةُ الرَّجْمِ. فَقَالُوا صَدَقَ يَا مُحَمَّدُ، فِيهَا آيَةُ الرَّجْمِ. فَأَمَرَ بِهِمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرُجِمَا. قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَرَأَيْتُ الرَّجُلَ يَجْنَأُ عَلَى الْمَرْأَةِ يَقِيهَا الْحِجَارَةَ.
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди, Молик ибн Анас бизга хабар берди, Нофидан, Абдуллаҳ ибн Умар розияллаҳу анҳумодан: Яҳудийлар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келдилар ва унга улардан бир эркак ва бир аёл зино қилганини айтдилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга: «Тавротда ражм (тошбўрон) ҳақида нима топасизлар?», деди. Улар: «Биз уларни шарманда қиламиз ва улар қамчиланади», дедилар. Абдуллаҳ ибн Салом: «Ёлғон айтдинглар, албатта унда (Тавротда) ражм бор», деди. Улар Тавротни келтириб очдилар, улардан бири қўлини ражм ояти устига қўйди ва ундан олдингисини ҳамда кейингисини ўқиди. Абдуллаҳ ибн Салом унга: «Қўлингни кўтар», деди. У қўлини кўтарди, бирдан унда ражм ояти (бор эди). Улар: «Рост айтди, эй Муҳаммад, унда ражм ояти бор», дедилар. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларнинг иккаласини (ражм қилишни) буюрди, улар ражм қилинди. Абдуллаҳ деди: Мен эркакни аёлнин устига энгашиб, уни тошлардан тўсаётганини кўрдим.