حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ فَاطِمَةَ ـ عَلَيْهَا السَّلاَمُ ـ أَرْسَلَتْ إِلَى أَبِي بَكْرٍ تَسْأَلُهُ مِيرَاثَهَا مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِيمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم، تَطْلُبُ صَدَقَةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الَّتِي بِالْمَدِينَةِ وَفَدَكٍ وَمَا بَقِيَ مِنْ خُمُسِ خَيْبَرَ. فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ نُورَثُ، مَا تَرَكْنَا فَهْوَ صَدَقَةٌ، إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ مِنْ هَذَا الْمَالِ ـ يَعْنِي مَالَ اللَّهِ ـ لَيْسَ لَهُمْ أَنْ يَزِيدُوا عَلَى الْمَأْكَلِ ". وَإِنِّي وَاللَّهِ لاَ أُغَيِّرُ شَيْئًا مِنْ صَدَقَاتِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهَا فِي عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، وَلأَعْمَلَنَّ فِيهَا بِمَا عَمِلَ فِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَتَشَهَّدَ عَلِيٌّ، ثُمَّ قَالَ إِنَّا قَدْ عَرَفْنَا يَا أَبَا بَكْرٍ فَضِيلَتَكَ. وَذَكَرَ قَرَابَتَهُمْ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَحَقَّهُمْ. فَتَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، لَقَرَابَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَحَبُّ إِلَىَّ أَنْ أَصِلَ مِنْ قَرَابَتِي.
Абул-Ямон бизга айтди, Шуъайб бизга хабар берди, Зуҳрийдан, у деди: Урва ибнуз-Зубайр менга айтди, Оишадан: Фотима алайҳассалом Абу Бакрга (киши) юборди, ундан Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ўз меросини — Аллаҳ Ўз Расули соллаллаҳу алайҳи васалламга файъ (ғаниматсиз) қилиб берган нарсадан — сўрар эди; у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг Мадинадаги ва Фадакдаги садақасини ҳамда Хайбар хумсидан қолганини талаб қилар эди. Абу Бакр: «Албатта Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Биз (пайғамбарлар)га ворис бўлинмайди; биз қолдирган нарса садақадир. Фақат Муҳаммад оиласи мана бу молдан — яъни Аллаҳнинг молидан — ейдилар (холос); уларнинг ейишдан (бошқасига) кўпайтиришга ҳақлари йўқ› деди. Аллаҳга қасам, мен Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида қандай бўлган бўлса, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг садақаларидан бирор нарсани ўзгартирмайман ва унда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам амал қилгандек амал қиламан», деди. Шунда Али ташаҳҳуд айтди, сўнг: «Эй Абу Бакр, биз сенинг фазилатингни танидик», деди ва уларнинг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга қаробат (қардошлик)лари ва ҳақларини зикр қилди. Абу Бакр гапирди ва: «Жоним қўлида бўлган Зот билан қасам, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг қаробати(ни риоя қилиш) менга ўз қаробатимни(ни риоя қилишдан) севимлироқдир», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ فَاطِمَةَ ـ عَلَيْهَا السَّلاَمُ ـ أَرْسَلَتْ إِلَى أَبِي بَكْرٍ تَسْأَلُهُ مِيرَاثَهَا مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِيمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم، تَطْلُبُ صَدَقَةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الَّتِي بِالْمَدِينَةِ وَفَدَكٍ وَمَا بَقِيَ مِنْ خُمُسِ خَيْبَرَ. فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ نُورَثُ، مَا تَرَكْنَا فَهْوَ صَدَقَةٌ، إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ مِنْ هَذَا الْمَالِ ـ يَعْنِي مَالَ اللَّهِ ـ لَيْسَ لَهُمْ أَنْ يَزِيدُوا عَلَى الْمَأْكَلِ ". وَإِنِّي وَاللَّهِ لاَ أُغَيِّرُ شَيْئًا مِنْ صَدَقَاتِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهَا فِي عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، وَلأَعْمَلَنَّ فِيهَا بِمَا عَمِلَ فِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَتَشَهَّدَ عَلِيٌّ، ثُمَّ قَالَ إِنَّا قَدْ عَرَفْنَا يَا أَبَا بَكْرٍ فَضِيلَتَكَ. وَذَكَرَ قَرَابَتَهُمْ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَحَقَّهُمْ. فَتَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، لَقَرَابَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَحَبُّ إِلَىَّ أَنْ أَصِلَ مِنْ قَرَابَتِي.
Абул-Ямон бизга айтди, Шуъайб бизга хабар берди, Зуҳрийдан, у деди: Урва ибнуз-Зубайр менга айтди, Оишадан: Фотима алайҳассалом Абу Бакрга (киши) юборди, ундан Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ўз меросини — Аллаҳ Ўз Расули соллаллаҳу алайҳи васалламга файъ (ғаниматсиз) қилиб берган нарсадан — сўрар эди; у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг Мадинадаги ва Фадакдаги садақасини ҳамда Хайбар хумсидан қолганини талаб қилар эди. Абу Бакр: «Албатта Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Биз (пайғамбарлар)га ворис бўлинмайди; биз қолдирган нарса садақадир. Фақат Муҳаммад оиласи мана бу молдан — яъни Аллаҳнинг молидан — ейдилар (холос); уларнинг ейишдан (бошқасига) кўпайтиришга ҳақлари йўқ› деди. Аллаҳга қасам, мен Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида қандай бўлган бўлса, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг садақаларидан бирор нарсани ўзгартирмайман ва унда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам амал қилгандек амал қиламан», деди. Шунда Али ташаҳҳуд айтди, сўнг: «Эй Абу Бакр, биз сенинг фазилатингни танидик», деди ва уларнинг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга қаробат (қардошлик)лари ва ҳақларини зикр қилди. Абу Бакр гапирди ва: «Жоним қўлида бўлган Зот билан қасам, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг қаробати(ни риоя қилиш) менга ўз қаробатимни(ни риоя қилишдан) севимлироқдир», деди.
أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ وَاقِدٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهم ـ قَالَ ارْقُبُوا مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم فِي أَهْلِ بَيْتِهِ.
Абдуллаҳ ибн Абдулваҳҳоб менга хабар берди, Холид бизга айтди, Шуъба бизга айтди, Воқиддан, у деди: Отамни Ибн Умардан (ривоят қилиб) ҳикоя қилаётганини эшитдим, Абу Бакр розияллаҳу анҳумдан, у деди: Муҳаммад соллаллаҳу алайҳи васалламни унинг аҳли байтида (риоя қилишда) сақланглар (ҳурмат қилинглар).
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " فَاطِمَةُ بَضْعَةٌ مِنِّي، فَمَنْ أَغْضَبَهَا أَغْضَبَنِي ".
Абул-Валид бизга айтди, Ибн Уяйна бизга айтди, Амр ибн Динордан, Ибн Абу Мулайкадан, Мисвар ибн Махрамадан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Фотима мендан бир парчадир (бир бўлагимдир); ким уни ғазаблантирса, мени ғазаблантирган бўлади».
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ قَزَعَةَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ دَعَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَاطِمَةَ ابْنَتَهُ فِي شَكْوَاهُ الَّذِي قُبِضَ فِيهَا، فَسَارَّهَا بِشَىْءٍ فَبَكَتْ، ثُمَّ دَعَاهَا فَسَارَّهَا فَضَحِكَتْ، قَالَتْ فَسَأَلْتُهَا عَنْ ذَلِكَ. فَقَالَتْ سَارَّنِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَنِي أَنَّهُ يُقْبَضُ فِي وَجَعِهِ الَّذِي تُوُفِّيَ فِيهِ فَبَكَيْتُ، ثُمَّ سَارَّنِي فَأَخْبَرَنِي أَنِّي أَوَّلُ أَهْلِ بَيْتِهِ أَتْبَعُهُ فَضَحِكْتُ.
Яҳё ибн Қазаъа бизга айтди, Иброҳим ибн Саъд бизга айтди, отасидан, Урвадан, Оиша розияллаҳу анҳодан, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ўзи вафот этган касаллигида қизи Фотимани чақирди ва унга бир нарсани сирдек айтди, у йиғлади; сўнг уни (яна) чақирди ва сирдек айтди, у кулди. (Оиша) деди: Мен ундан бу ҳақида сўрадим. У: «Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам менга сирдек айтди ва ўзи вафот этган касаллигида вафот этишини хабар берди, мен йиғладим; сўнг менга сирдек айтди ва мен унинг аҳли байтидан унга (биринчи) эргашувчи (қовушувчи) эканимни хабар берди, мен кулдим», деди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ قَزَعَةَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ دَعَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَاطِمَةَ ابْنَتَهُ فِي شَكْوَاهُ الَّذِي قُبِضَ فِيهَا، فَسَارَّهَا بِشَىْءٍ فَبَكَتْ، ثُمَّ دَعَاهَا فَسَارَّهَا فَضَحِكَتْ، قَالَتْ فَسَأَلْتُهَا عَنْ ذَلِكَ. فَقَالَتْ سَارَّنِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَنِي أَنَّهُ يُقْبَضُ فِي وَجَعِهِ الَّذِي تُوُفِّيَ فِيهِ فَبَكَيْتُ، ثُمَّ سَارَّنِي فَأَخْبَرَنِي أَنِّي أَوَّلُ أَهْلِ بَيْتِهِ أَتْبَعُهُ فَضَحِكْتُ.
Яҳё ибн Қазаъа бизга айтди, Иброҳим ибн Саъд бизга айтди, отасидан, Урвадан, Оиша розияллаҳу анҳодан, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ўзи вафот этган касаллигида қизи Фотимани чақирди ва унга бир нарсани сирдек айтди, у йиғлади; сўнг уни (яна) чақирди ва сирдек айтди, у кулди. (Оиша) деди: Мен ундан бу ҳақида сўрадим. У: «Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам менга сирдек айтди ва ўзи вафот этган касаллигида вафот этишини хабар берди, мен йиғладим; сўнг менга сирдек айтди ва мен унинг аҳли байтидан унга (биринчи) эргашувчи (қовушувчи) эканимни хабар берди, мен кулдим», деди.