حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ،، قَالَ قَدِمْتُ الشَّأْمَ فَصَلَّيْتُ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ قُلْتُ اللَّهُمَّ يَسِّرْ لِي جَلِيسًا صَالِحًا، فَأَتَيْتُ قَوْمًا فَجَلَسْتُ إِلَيْهِمْ، فَإِذَا شَيْخٌ قَدْ جَاءَ حَتَّى جَلَسَ إِلَى جَنْبِي، قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالُوا أَبُو الدَّرْدَاءِ. فَقُلْتُ إِنِّي دَعَوْتُ اللَّهَ أَنْ يُيَسِّرَ لِي جَلِيسًا صَالِحًا فَيَسَّرَكَ لِي، قَالَ مِمَّنْ أَنْتَ قُلْتُ مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ. قَالَ أَوَلَيْسَ عِنْدَكُمُ ابْنُ أُمِّ عَبْدٍ صَاحِبُ النَّعْلَيْنِ وَالْوِسَادِ وَالْمِطْهَرَةِ وَفِيكُمُ الَّذِي أَجَارَهُ اللَّهُ مِنَ الشَّيْطَانِ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم أَوَلَيْسَ فِيكُمْ صَاحِبُ سِرِّ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الَّذِي لاَ يَعْلَمُ أَحَدٌ غَيْرُهُ ثُمَّ قَالَ كَيْفَ يَقْرَأُ عَبْدُ اللَّهِ {وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى}، فَقَرَأْتُ عَلَيْهِ {وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى * وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى * وَالذَّكَرِ وَالأُنْثَى}. قَالَ وَاللَّهِ لَقَدْ أَقْرَأَنِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ فِيهِ إِلَى فِيَّ.
Молик ибн Исмоил бизга айтди, Исроил бизга айтди, Муғирадан, Иброҳимдан, Алқамадан, у деди: Мен Шомга келдим ва икки ракат намоз ўқидим, сўнг: «Эй Аллаҳ, менга солиҳ бир ҳамсуҳбат (ҳамнишин) муяссар қил», дедим. Сўнг бир қавмнинг олдига келиб, уларнинг ёнига ўтирдим, бирдан бир шайх (кекса) келиб, менинг ёнимга ўтирди. Мен: «Бу ким?», дедим. Улар: «Абуд-Дардо», дедилар. Мен: «Мен Аллаҳдан менга солиҳ ҳамнишин муяссар қилишини сўраган эдим, У сени менга муяссар қилди», дедим. У: «Сен қаерликдансан?», деди. Мен: «Куфа аҳлидан», дедим. У: «Сизларда икки наъл (оёқ кийим), ёстиқ ва таҳорат идиши соҳиби Ибн Умму Абд (Ибн Масъуд) йўқми? Ва сизлар ичида Аллаҳнинг Набийси соллаллаҳу алайҳи васалламнинг тили (сўзи) устида Аллаҳ шайтондан паноҳ берган (киши) йўқми? Ва сизлар ичида Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сирини сақловчи — уни ўзидан бошқа ҳеч ким билмайдиган (Ҳузайфа) — йўқми?», деди. Сўнг: «Абдуллаҳ {Вал-лайли изо яғшо}ни қандай ўқир эди?», деди. Мен унга: {Вал-лайли изо яғшо, ван-наҳори изо тажалло, ваз-закари вал-унсо} деб ўқиб бердим. У: «Аллаҳга қасам, буни менга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўз оғзидан менинг оғзимга ўқиб берган эди», деди.