Ҳасан ибн Бишр бизга айтди, Муофо бизга айтди, Усмон ибнул-Асваддан, Ибн Абу Мулайкадан, у деди: Муовия хуфтон (намози)дан кейин бир ракат витр ўқиди, унинг ёнида Ибн Аббоснинг бир мавлоси бор эди. У Ибн Аббоснинг олдига келди (хабар берди). (Ибн Аббос): «Уни қўй, чунки у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга саҳбат қилган», деди.
Ибн Абу Марям бизга айтди, Нофи ибн Умар бизга айтди, Ибн Абу Мулайка менга айтди: Ибн Аббосга: «Амирул-мўминин Муовия ҳақида (фикринг) борми? У фақат бир (ракат) витр ўқиди», дейилди. У: «Албатта у фақиҳ (фиқҳ соҳиби)дир», деди.
حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَبَّاسٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ، قَالَ سَمِعْتُ حُمْرَانَ بْنَ أَبَانَ، عَنْ مُعَاوِيَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ إِنَّكُمْ لَتُصَلُّونَ صَلاَةً لَقَدْ صَحِبْنَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَمَا رَأَيْنَاهُ يُصَلِّيهَا، وَلَقَدْ نَهَى عَنْهُمَا، يَعْنِي الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ.
Амр ибн Аббос менга айтди, Муҳаммад ибн Жаъфар бизга айтди, Шуъба бизга айтди, Абут-Тайёҳдан, у деди: Ҳумрон ибн Абонни эшитдим, Муовия розияллаҳу анҳудан, у деди: Албатта сизлар шундай бир намозни ўқийсизларки, биз Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга саҳбат қилган эдик, уни ўқиганини кўрмадик; ва албатта у ундан (иккаласидан) қайтарган — яъни асрдан кейинги икки ракатдан.