حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَبَّاسٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ، قَالَ سَمِعْتُ حُمْرَانَ بْنَ أَبَانَ، عَنْ مُعَاوِيَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ إِنَّكُمْ لَتُصَلُّونَ صَلاَةً لَقَدْ صَحِبْنَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَمَا رَأَيْنَاهُ يُصَلِّيهَا، وَلَقَدْ نَهَى عَنْهُمَا، يَعْنِي الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ.
Амр ибн Аббос менга айтди, Муҳаммад ибн Жаъфар бизга айтди, Шуъба бизга айтди, Абут-Тайёҳдан, у деди: Ҳумрон ибн Абонни эшитдим, Муовия розияллаҳу анҳудан, у деди: Албатта сизлар шундай бир намозни ўқийсизларки, биз Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга саҳбат қилган эдик, уни ўқиганини кўрмадик; ва албатта у ундан (иккаласидан) қайтарган — яъни асрдан кейинги икки ракатдан.