حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ، قَالَ سَمِعْتُ حُمْرَانَ بْنَ أَبَانَ، يُحَدِّثُ عَنْ مُعَاوِيَةَ، قَالَ إِنَّكُمْ لَتُصَلُّونَ صَلاَةً، لَقَدْ صَحِبْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَمَا رَأَيْنَاهُ يُصَلِّيهَا، وَلَقَدْ نَهَى عَنْهُمَا، يَعْنِي الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ.
Муҳаммад ибн Абон бизга айтди: Ғундар бизга айтди: Шуъба бизга айтди, Абут-Тайёҳдан: У деди: Мен Ҳумрон ибн Абонни Муовиядан ривоят қилганини эшитдим: У деди: Сизлар бир намоз ўқийсизки, биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга ҳамроҳ бўлдик, аммо у зотни уни ўқиганини кўрмадик, у зот икковидан (яъни асрдан кейинги икки ракатдан) қайтардилар (ман қилдилар).