حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَدِيُّ بْنُ ثَابِتٍ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَوْ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " الأَنْصَارُ لاَ يُحِبُّهُمْ إِلاَّ مُؤْمِنٌ، وَلاَ يُبْغِضُهُمْ إِلاَّ مُنَافِقٌ، فَمَنْ أَحَبَّهُمْ أَحَبَّهُ اللَّهُ، وَمَنْ أَبْغَضَهُمْ أَبْغَضَهُ اللَّهُ ".
Ҳажжож ибн Минҳол бизга айтди, Шуъба бизга айтди, у деди: Адий ибн Собит менга хабар берди, у деди: Барони эшитдим розияллаҳу анҳу, у деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни эшитдим — ёки: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Ансор — уларни фақат мўмин севади, ва уларни фақат мунофиқ ёмон кўради; бас, ким уларни севса, Аллаҳ уни севади; ким уларни ёмон кўрса, Аллаҳ уни ёмон кўради».