حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لَمَّا كَذَّبَنِي قُرَيْشٌ قُمْتُ فِي الْحِجْرِ، فَجَلاَ اللَّهُ لِي بَيْتَ الْمَقْدِسِ، فَطَفِقْتُ أُخْبِرُهُمْ عَنْ آيَاتِهِ وَأَنَا أَنْظُرُ إِلَيْهِ ".
Яҳё ибн Букайр бизга айтди, Лайс бизга айтди, Уқайлдан, Ибн Шиҳобдан, Абу Салама ибн Абдураҳмон менга айтди: Жобир ибн Абдуллаҳ розияллаҳу анҳумони эшитдим: У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деганини эшитди: «Қурайш мени ёлғонга чиқарганида, мен Ҳижрда турдим, Аллаҳ менга Байтул-Мақдисни намоён қилди (кўрсатди); мен уларга унинг белгиларидан хабар бера бошлади, ҳолбуки мен унга қараб турган эдим».