Абу Бакрнинг тўққизинчи йили ҳажга бошчилиги

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ أَبُو الرَّبِيعِ، حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ ـ رضى الله عنه ـ بَعَثَهُ فِي الْحَجَّةِ الَّتِي أَمَّرَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَبْلَ حَجَّةِ الْوَدَاعِ يَوْمَ النَّحْرِ فِي رَهْطٍ يُؤَذِّنُ فِي النَّاسِ لاَ يَحُجُّ بَعْدَ الْعَامِ مُشْرِكٌ وَلاَ يَطُوفُ بِالْبَيْتِ عُرْيَانٌ‏.‏

Сулаймон ибн Довуд Абур-Рабиъ бизга айтди, Фулайҳ бизга айтди, у Зуҳрийдан, у Ҳумайд ибн Абдурраҳмондан, у Абу Ҳурайрадан: Абу Бакр Сиддиқ розияллаҳу анҳу уни Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам видолашув ҳажидан олдин амир қилган ҳажда, наҳр (қурбонлик) куни бир гуруҳ билан, одамлар ичида: «Бу йилдан кейин ҳеч бир мушрик ҳаж қилмайди ва ҳеч ким Байтни яланғоч тавоф қилмайди» деб эълон қилиш учун юборди.

حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَجَاءٍ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ آخِرُ سُورَةٍ نَزَلَتْ كَامِلَةً بَرَاءَةٌ، وَآخِرُ سُورَةٍ نَزَلَتْ خَاتِمَةُ سُورَةِ النِّسَاءِ ‏{‏يَسْتَفْتُونَكَ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِي الْكَلاَلَةِ‏}‏

Абдуллаҳ ибн Ражў менга айтди, Исроил бизга айтди, у Абу Ишоқдан, у ал-Баро розияллаҳу анҳудан: У айтди: Тўлиқ нозил бўлган охирги сура Бароа (Тавба)дир, охирги нозил бўлган (оят) эса Нисо сурасининг охири: «Ястафтунака, қулиллаҳу юфтикум фил-калала (Сендан фатво сўрайдилар. Айт: Аллаҳ сизларга калала (вориссиз ўлган) ҳақида фатво беради).»