حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ قَيْسٍ، عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ، قَالَتِ الْيَهُودُ لِعُمَرَ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ آيَةً لَوْ نَزَلَتْ فِينَا لاَتَّخَذْنَاهَا عِيدًا. فَقَالَ عُمَرُ إِنِّي لأَعْلَمُ حَيْثُ أُنْزِلَتْ، وَأَيْنَ أُنْزِلَتْ، وَأَيْنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ أُنْزِلَتْ يَوْمَ عَرَفَةَ، وَإِنَّا وَاللَّهِ بِعَرَفَةَ ـ قَالَ سُفْيَانُ وَأَشُكُّ كَانَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ أَمْ لاَ – {الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ}
Муҳаммад ибн Башшор бизга айтди, Абдурраҳмон бизга айтди, Суфён бизга айтди, у Қайсдан, у Ториқ ибн Шиҳобдан: Яҳудийлар Умарга дедилар: «Сизлар бир оятни ўқийсизлар, агар у биз ҳақимизда нозил бўлганида, ўша (кун)ни байрам қилиб олардик.» Умар деди: «Мен у қаерда нозил бўлганини, қачон нозил бўлганини ва нозил бўлган пайтида Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қаерда бўлганини биламан: Арафа куни (нозил бўлган), ва биз, валлаҳи, Арафотда эдик.» — Суфён деди: «Жума куни эдими йўқми, шубҳа қиламан» — «Бугун сизларга дийнингизни комил қилдим» (ояти).