Сув топмасангиз пок тупроқ билан таяммум

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ، حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْبَيْدَاءِ أَوْ بِذَاتِ الْجَيْشِ انْقَطَعَ عِقْدٌ لِي، فَأَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْتِمَاسِهِ، وَأَقَامَ النَّاسُ مَعَهُ، وَلَيْسُوا عَلَى مَاءٍ، وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ فَأَتَى النَّاسُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ فَقَالُوا أَلاَ تَرَى مَا صَنَعَتْ عَائِشَةُ أَقَامَتْ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبِالنَّاسِ، وَلَيْسُوا عَلَى مَاءٍ، وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ، فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاضِعٌ رَأْسَهُ عَلَى فَخِذِي قَدْ نَامَ، فَقَالَ حَبَسْتِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسَ، وَلَيْسُوا عَلَى مَاءٍ، وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ قَالَتْ عَائِشَةُ فَعَاتَبَنِي أَبُو بَكْرٍ، وَقَالَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ، وَجَعَلَ يَطْعُنُنِي بِيَدِهِ فِي خَاصِرَتِي، وَلاَ يَمْنَعُنِي مِنَ التَّحَرُّكِ إِلاَّ مَكَانُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى فَخِذِي، فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَصْبَحَ عَلَى غَيْرِ مَاءٍ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ آيَةَ التَّيَمُّمِ فَقَالَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ مَا هِيَ بِأَوَّلِ بَرَكَتِكُمْ يَا آلَ أَبِي بَكْرٍ‏.‏ قَالَتْ فَبَعَثْنَا الْبَعِيرَ الَّذِي كُنْتُ عَلَيْهِ فَإِذَا الْعِقْدُ تَحْتَهُ‏.‏

Исмоил бизга айтди, Молик менга айтди, у Абдурраҳмон ибн ал-Қосимдан, у отасидан, у Оиша розияллаҳу анҳо — Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг завжасидан: У айтди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан баъзи сафарларида чиқдик, то Байдўда ёки Зотул-Жайшда бўлганимизда, менинг бир маржоним узилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни қидириб турди, одамлар ҳам у билан турдилар, улар сув (боши)да эмас, ёнларида ҳам сув йўқ эди. Одамлар Абу Бакр Сиддиқнинг олдиға келиб дедилар: «Оиша қилган ишни кўрмаяпсанми? Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни ва одамларни (йўлда) тўхтатди, улар сув (боши)да эмас, ёнларида сув ҳам йўқ.» Абу Бакр келди, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бошини менинг сонимга қўйиб ухлаган эди. У деди: «Сен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни ва одамларни тўхтатдинг, улар сув (боши)да эмас, ёнларида сув ҳам йўқ.» Оиша айтди: Абу Бакр мени койди ва Аллаҳ хоҳлаганини айтди, қўли билан биқинимга турта бошлади. Мени ҳаракатланишдан фақат Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сонимда (ётгани) тўсди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сувсиз ҳолда тонгни қаршилади. Шунда Аллаҳ таяммум оятини нозил қилди. Усайд ибн Ҳузайр деди: «Бу сизнинг биринчи баракангиз эмас, эй Абу Бакр оиласи.» У айтди: Биз мен минган туяни турғаздик, қарасак, маржон унинг тагида (экан).

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْقَاسِمِ، حَدَّثَهُ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ سَقَطَتْ قِلاَدَةٌ لِي بِالْبَيْدَاءِ وَنَحْنُ دَاخِلُونَ الْمَدِينَةَ، فَأَنَاخَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَنَزَلَ، فَثَنَى رَأْسَهُ فِي حَجْرِي رَاقِدًا، أَقْبَلَ أَبُو بَكْرٍ فَلَكَزَنِي لَكْزَةً شَدِيدَةً وَقَالَ حَبَسْتِ النَّاسَ فِي قِلاَدَةٍ‏.‏ فَبِي الْمَوْتُ لِمَكَانِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ أَوْجَعَنِي، ثُمَّ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم اسْتَيْقَظَ وَحَضَرَتِ الصُّبْحُ فَالْتُمِسَ الْمَاءُ فَلَمْ يُوجَدْ فَنَزَلَتْ ‏{‏يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاَةِ‏}‏ الآيَةَ‏.‏ فَقَالَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ لَقَدْ بَارَكَ اللَّهُ لِلنَّاسِ فِيكُمْ يَا آلَ أَبِي بَكْرٍ، مَا أَنْتُمْ إِلاَّ بَرَكَةٌ لَهُمْ‏.‏

Яҳё ибн Сулаймон бизга айтди, деди: Ибн Ваҳб менга айтди, деди: Амр менга хабар берди, Абдурраҳмон ибн ал-Қосим унга отасидан, у Оиша розияллаҳу анҳодан айтди: Менинг бир маржоним Байдўда тушиб қолди, биз Мадинага кираётган эдик. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам (туяни) чўктириб тушди, бошини менинг тиззамга қўйиб ухлади. Абу Бакр келиб мени қаттиқ туртди ва деди: «Одамларни бир маржон учун тўхтатдинг.» Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам (сонимда ётгани) сабабли мен ўлаётган эдим (қимирлай олмасдим), у мени оғритди ҳам. Кейин Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уйғонди, бомдод вақти келди. Сув қидирилди, топилмади. Шунда: «Эй иймон келтирганлар, намозга турсангиз...» — оят (нозил бўлди). Усайд ибн Ҳузайр деди: «Аллаҳ одамларга сизлар орқали барака берди, эй Абу Бакр оиласи. Сизлар уларга фақат баракасиз (яъни барака манбаисиз).»