Сизни хафа қиладиган нарсаларни сўраманг

حَدَّثَنَا مُنْذِرُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْجَارُودِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُوسَى بْنِ أَنَسٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ خَطَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خُطْبَةً مَا سَمِعْتُ مِثْلَهَا قَطُّ، قَالَ ‏"‏ لَوْ تَعْلَمُونَ مَا أَعْلَمُ لَضَحِكْتُمْ قَلِيلاً وَلَبَكَيْتُمْ كَثِيرًا ‏"‏‏.‏ قَالَ فَغَطَّى أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وُجُوهَهُمْ لَهُمْ خَنِينٌ، فَقَالَ رَجُلٌ مَنْ أَبِي قَالَ فُلاَنٌ فَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ ‏{‏لاَ تَسْأَلُوا عَنْ أَشْيَاءَ إِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ‏}‏‏.‏ رَوَاهُ النَّضْرُ وَرَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ عَنْ شُعْبَةَ‏.‏

Мунзир ибн ал-Валид ибн Абдурраҳмон ал-Жорудий бизга айтди, отам бизга айтди, Шуъба бизга айтди, у Мусо ибн Анасдан, у Анас розияллаҳу анҳудан: У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай бир хутба қилдики, мен унинг кабисини ҳеч қачон эшитмаганман. У деди: «Агар мен билган нарсани билсангиз, оз кулар, кўп йиғлар эдингиз.» У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобалари юзларини ёпди, улар хинниллаб (овоз чиқариб) йиғлар эдилар. Бир киши деди: «Менинг отам ким?» У деди: «Фалончи.» Шунда бу оят нозил бўлди: «Сизларга ошкор қилинса ёмон кўрадиган нарсалар ҳақида сўраманглар.» Буни ан-Надр ва Равҳ ибн Убода Шуъбадан ривоят қилдилар.

حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ سَهْلٍ، حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ، حَدَّثَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو الْجُوَيْرِيَةِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَ قَوْمٌ يَسْأَلُونَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اسْتِهْزَاءً، فَيَقُولُ الرَّجُلُ مَنْ أَبِي وَيَقُولُ الرَّجُلُ تَضِلُّ نَاقَتُهُ أَيْنَ نَاقَتِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ فِيهِمْ هَذِهِ الآيَةَ ‏{‏يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَسْأَلُوا عَنْ أَشْيَاءَ إِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ‏}‏ حَتَّى فَرَغَ مِنَ الآيَةِ كُلِّهَا‏.‏

ал-Фадл ибн Саҳл бизга айтди, Абун-Надр бизга айтди, Абу Хайсама бизга айтди, Абул-Жувайрия бизга айтди, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумодан: У айтди: Бир қавм Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан масхара қилиб сўрар эдилар. Бир киши: «Менинг отам ким?» дерди. Бошқа бир киши — туяси йўқолган — «Менинг туям қаерда?» дерди. Шунда Аллаҳ улар ҳақида бу оятни нозил қилди: «Эй иймон келтирганлар, сизларга ошкор қилинса ёмон кўрадиган нарсалар ҳақида сўраманглар» — то бутун оят тугагунча.