حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا رَوْحٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ خُبَيْبِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، سَمِعْتُ حَفْصَ بْنَ عَاصِمٍ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي سَعِيدِ بْنِ الْمُعَلَّى ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنْتُ أُصَلِّي فَمَرَّ بِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَدَعَانِي فَلَمْ آتِهِ حَتَّى صَلَّيْتُ، ثُمَّ أَتَيْتُهُ فَقَالَ " مَا مَنَعَكَ أَنْ تَأْتِيَ أَلَمْ يَقُلِ اللَّهُ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ} ثُمَّ قَالَ لأُعَلِّمَنَّكَ أَعْظَمَ سُورَةٍ فِي الْقُرْآنِ قَبْلَ أَنْ أَخْرُجَ ". فَذَهَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيَخْرُجَ فَذَكَرْتُ لَهُ. وَقَالَ مُعَاذٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ خُبَيْبٍ، سَمِعَ حَفْصًا، سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ، رَجُلاً مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا، وَقَالَ هِيَ {الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ} السَّبْعُ الْمَثَانِي.
Ишоқ менга айтди, Равҳ бизга хабар берди, Шуъба бизга айтди, у Хубайб ибн Абдурраҳмондан, мен Ҳафс ибн Осимни Абу Саид ибн ал-Муалла розияллаҳу анҳудан сўзлаганини эшитдим: У айтди: Мен намоз ўқиётган эдим, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менинг ёнимдан ўтиб, мени чақирди. Мен намозни тугатмагунча унга келмадим, кейин унинг олдига келдим. У деди: «Сени келишдан нима тўсди? Аллаҳ: «Эй иймон келтирганлар, Расул сизларни чақирса, Аллаҳ ва Расулга жавоб беринглар» демадими?» Кейин деди: «Мен (масжиддан) чиқишимдан олдин сенга Қуръандаги энг буюк сурани ўргатаман.» Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам чиқиб кетмоқчи бўлди, мен унга (ваъдасини) эслатдим. Муоз айтди: Шуъба бизга айтди, у Хубайбдан, у Ҳафсни эшитди, у Абу Саидни — Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобаларидан бир кишини — буни (сўзлаганини) эшитди, ва деди: У «Алҳамду лиллаҳи Роббил-ааламийн» — сабъул-масанийдир.