حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبَانَ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ آدَمَ بْنِ عَلِيٍّ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ، رضى الله عنهما يَقُولُ إِنَّ النَّاسَ يَصِيرُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ جُثًا، كُلُّ أُمَّةٍ تَتْبَعُ نَبِيَّهَا، يَقُولُونَ يَا فُلاَنُ اشْفَعْ، حَتَّى تَنْتَهِيَ الشَّفَاعَةُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَذَلِكَ يَوْمَ يَبْعَثُهُ اللَّهُ الْمَقَامَ الْمَحْمُودَ.
Исмоил ибн Абон менга айтди, Абул-Аҳвас бизга айтди, у Одам ибн Алидан: У айтди: Мен Ибн Умар розияллаҳу анҳумони айтаётганини эшитдим: «Албатта одамлар Қиёмат куни тиз чўкиб қоладилар, ҳар бир уммат ўз набийсига эргашади, улар: «Эй фалон, шафоат қил» дейдилар, то шафоат Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга етгунча. Мана шу — Аллаҳ уни Мақоми Маҳмудга юборадиган кундир.»
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ، حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ قَالَ حِينَ يَسْمَعُ النِّدَاءَ اللَّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ الدَّعْوَةِ التَّامَّةِ وَالصَّلاَةِ الْقَائِمَةِ، آتِ مُحَمَّدًا الْوَسِيلَةَ وَالْفَضِيلَةَ، وَابْعَثْهُ مَقَامًا مَحْمُودًا الَّذِي وَعَدْتَهُ، حَلَّتْ لَهُ شَفَاعَتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ ". رَوَاهُ حَمْزَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Али ибн Айёш бизга айтди, Шуайб ибн Абу Ҳамза бизга айтди, у Муҳаммад ибн ал-Мункадирдан, у Жобир ибн Абдуллаҳ розияллаҳу анҳумодан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Ким нидони (азонни) эшитганида: «Аллаҳумма, эй бу комил даъват ва барпо бўладиган намознинг Робби, Муҳаммадга васила ва фазилатни ато эт ва уни Сен ваъда қилган Мақоми Маҳмудга юбор» деса, унга Қиёмат куни менинг шафоатим ҳалол бўлади.» Буни Ҳамза ибн Абдуллаҳ отасидан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди.