حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يُؤْتَى بِالْمَوْتِ كَهَيْئَةِ كَبْشٍ أَمْلَحَ فَيُنَادِي مُنَادٍ يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ، فَيَشْرَئِبُّونَ وَيَنْظُرُونَ فَيَقُولُ هَلْ تَعْرِفُونَ هَذَا فَيَقُولُونَ نَعَمْ هَذَا الْمَوْتُ، وَكُلُّهُمْ قَدْ رَآهُ، ثُمَّ يُنَادِي يَا أَهْلَ النَّارِ، فَيَشْرَئِبُّونَ وَيَنْظُرُونَ، فَيَقُولُ هَلْ تَعْرِفُونَ هَذَا فَيَقُولُونَ نَعَمْ هَذَا الْمَوْتُ، وَكُلُّهُمْ قَدْ رَآهُ، فَيُذْبَحُ ثُمَّ يَقُولُ يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ، خُلُودٌ فَلاَ مَوْتَ، وَيَا أَهْلَ النَّارِ، خُلُودٌ فَلاَ مَوْتَ ثُمَّ قَرَأَ {وَأَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ الأَمْرُ وَهُمْ فِي غَفْلَةٍ} وَهَؤُلاَءِ فِي غَفْلَةٍ أَهْلُ الدُّنْيَا {وَهُمْ لاَ يُؤْمِنُونَ}"
Умар ибн Ҳафс ибн Ғиёс бизга айтди, отам бизга айтди, Аъмаш бизга айтди, Абу Солиҳ бизга айтди, у Абу Саид ал-Худрий розияллаҳу анҳудан: У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Ўлим оқ-қора қўчқор шаклида келтирилади. Бир жарчи: «Эй жаннат аҳли!» деб нидо қилади. Улар бўйин чўзиб қарайдилар. (Жарчи): «Буни танийсизми?» дейди. Улар: «Ҳа, бу ўлим» дейдилар — ҳаммаси уни кўрган. Кейин: «Эй дўзах аҳли!» деб нидо қилади. Улар бўйин чўзиб қарайдилар. (Жарчи): «Буни танийсизми?» дейди. Улар: «Ҳа, бу ўлим» дейдилар — ҳаммаси уни кўрган. Кейин у (қўчқор) бўғизланади. Кейин: «Эй жаннат аҳли, абадийлик бор, ўлим йўқ! Эй дўзах аҳли, абадийлик бор, ўлим йўқ!» дейди.» Кейин у ўқиди: «Уларни ҳасрат куни — иш ҳукм қилинган пайтда — огоҳлантир, улар эса ғафлатда» — булар ғафлатда, дунё аҳли — «улар иймон келтирмайдилар.»