حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، قَالَ ابْنُ شِهَابٍ سَمِعْتُ أَبَا سَلَمَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الْوَحْىِ " فَبَيْنَا أَنَا أَمْشِي سَمِعْتُ صَوْتًا مِنَ السَّمَاءِ فَرَفَعْتُ بَصَرِي قِبَلَ السَّمَاءِ، فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ قَاعِدٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ، فَجَئِثْتُ مِنْهُ حَتَّى هَوَيْتُ إِلَى الأَرْضِ، فَجِئْتُ أَهْلِي فَقُلْتُ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي. فَزَمَّلُونِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ} إِلَى قَوْلِهِ {فَاهْجُرْ} " ـ قَالَ أَبُو سَلَمَةَ وَالرِّجْزَ الأَوْثَانَ ـ " ثُمَّ حَمِيَ الْوَحْىُ وَتَتَابَعَ ".
Абдуллаҳ ибн Юсуф, Лайсдан, у Уқайлдан: Ибн Шиҳоб айтди: Абу Саламани эшитдим: Менга Жобир ибн Абдуллаҳ хабар берди: У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни ваҳийнинг фатраси ҳақида сўзлаб бераётганини эшитди: «Мен юриб бораётганимда осмондан бир товуш эшитдим. Кўзими осмон томон кўтардим, мана Ҳирода менга келган малоика осмон билан ер орасидаги бир курсида ўтирибди. Мен ундан қўрқуб ерга йиқилгудек бўлдим. Аҳлим (оилам) олдига келиб: Мени ўранг, мени ўранг, дедим. Мени ўрадилар. Шунда Аллаҳ таоло «Эй жун (либос)га ўраниб олған» дан то «(палидликдан) йироқ бўл» гача (оятини) нозил қилди» — Абу Салама: Рижз — бутлар (дегани), деди — «Сўнг ваҳий қизиб, кетма-кет кела бошлади».