"Аллаҳ бефарзанд ва бенИЁз Зотдир" ояти

Payg'ambarning Qur'an tafsiri · 3 ҳадис

باب قَوْلِهِ ‏ {‏اللَّهُ الصَّمَدُ‏} ‏

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ وَحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ قَالَ اللَّهُ كَذَّبَنِي ابْنُ آدَمَ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ ذَلِكَ، وَشَتَمَنِي وَلَمْ يَكُنْ لَهُ ذَلِكَ، أَمَّا تَكْذِيبُهُ إِيَّاىَ أَنْ يَقُولَ إِنِّي لَنْ أُعِيدَهُ كَمَا بَدَأْتُهُ، وَأَمَّا شَتْمُهُ إِيَّاىَ أَنْ يَقُولَ اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَدًا، وَأَنَا الصَّمَدُ الَّذِي لَمْ أَلِدْ وَلَمْ أُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لِي كُفُؤًا أَحَدٌ ‏"‏‏.‏ ‏{‏لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ * وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُؤًا أَحَدٌ‏}‏ كُفُؤًا وَكَفِيئًا وَكِفَاءً وَاحِدٌ‏.‏

Ишоқ ибн Мансур: Бизга Абдураззоқ, у Маъмардан, у Ҳаммомдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Аллаҳ деди: Одам боласи Мени ёлғончига чиқарди, ҳолбуки бунга ҳаққи йўқ эди; ва Мени сўкди, ҳолбуки бунга ҳаққи йўқ эди. Унинг Мени ёлғончига чиқариши — унинг: Мен уни аввал яратганимдек қайтара олмаслигимни айтишидир. Унинг Мени сўкиши — унинг: Аллаҳ бола тутди, дейишидир; ҳолбуки Мен Самадман, туғмадим ва туғилмадим, ҳеч ким Менга тенг эмас» дедилар. «Туғмади ва туғилмади, ҳеч ким Унга тенг эмас» — «куфуван», «кафиян» ва «кифоан» (уччаси) бир (маънодадир).

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَاصِمٍ، وَعَبْدَةَ، عَنْ زِرِّ بْنِ حُبَيْشٍ، قَالَ سَأَلْتُ أُبَىَّ بْنَ كَعْبٍ عَنِ الْمُعَوِّذَتَيْنِ، فَقَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ قِيلَ لِي فَقُلْتُ فَنَحْنُ نَقُولُ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏

Қутайба ибн Саид, Суфёндан, у Осим ва Абдадан, улар Зирр ибн Ҳубайшдан ривоят қилади: Мен Убайй ибн Каъбдан икки муъаввиза (Фалақ ва Нос суралари) ҳақида сўрадим. У: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўрадим, у: «Менга (шундай) айтилди, мен ҳам айтдим» дедилар; бас, биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам айтганидек айтамиз, деди.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ أَبِي لُبَابَةَ، عَنْ زِرِّ بْنِ حُبَيْشٍ، وَحَدَّثَنَا عَاصِمٌ، عَنْ زِرٍّ، قَالَ سَأَلْتُ أُبَىَّ بْنَ كَعْبٍ قُلْتُ يَا أَبَا الْمُنْذِرِ إِنَّ أَخَاكَ ابْنَ مَسْعُودٍ يَقُولُ كَذَا وَكَذَا‏.‏ فَقَالَ أُبَىٌّ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لِي قِيلَ لِي‏.‏ فَقُلْتُ، قَالَ فَنَحْنُ نَقُولُ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏

Али ибн Абдуллаҳ, Суфёндан: Бизга Абда ибн Абу Лубоба, у Зирр ибн Ҳубайшдан, яна бизга Осим, у Зиррдан айтиб берди: Мен Убайй ибн Каъбдан сўрадим: Эй Абул Мунзир, биродинг Ибн Масъуд шундай-шундай дейди (икки муъаввизани мушафга киритмайди), дедим. Убайй: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўрадим, у менга: «Менга (шундай) айтилди, мен ҳам айтдим» дедилар; бас, биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам айтганидек айтамиз, деди.