حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ وَحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَالَ اللَّهُ كَذَّبَنِي ابْنُ آدَمَ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ ذَلِكَ، وَشَتَمَنِي وَلَمْ يَكُنْ لَهُ ذَلِكَ، أَمَّا تَكْذِيبُهُ إِيَّاىَ أَنْ يَقُولَ إِنِّي لَنْ أُعِيدَهُ كَمَا بَدَأْتُهُ، وَأَمَّا شَتْمُهُ إِيَّاىَ أَنْ يَقُولَ اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَدًا، وَأَنَا الصَّمَدُ الَّذِي لَمْ أَلِدْ وَلَمْ أُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لِي كُفُؤًا أَحَدٌ ". {لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ * وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُؤًا أَحَدٌ} كُفُؤًا وَكَفِيئًا وَكِفَاءً وَاحِدٌ.
Ишоқ ибн Мансур: Бизга Абдураззоқ, у Маъмардан, у Ҳаммомдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Аллаҳ деди: Одам боласи Мени ёлғончига чиқарди, ҳолбуки бунга ҳаққи йўқ эди; ва Мени сўкди, ҳолбуки бунга ҳаққи йўқ эди. Унинг Мени ёлғончига чиқариши — унинг: Мен уни аввал яратганимдек қайтара олмаслигимни айтишидир. Унинг Мени сўкиши — унинг: Аллаҳ бола тутди, дейишидир; ҳолбуки Мен Самадман, туғмадим ва туғилмадим, ҳеч ким Менга тенг эмас» дедилар. «Туғмади ва туғилмади, ҳеч ким Унга тенг эмас» — «куфуван», «кафиян» ва «кифоан» (уччаси) бир (маънодадир).