Мусаддад, Яҳёдан, у Суфёндан: Менга Абдуллаҳ ибн Динор айтиб берди: Ибн Умарни (розияллаҳу анҳумо) эшитдим, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди: «Албатта сизларнинг ажалингиз (муддатингиз) ўтиб кетган умматларнинг ажалига нисбатан аср намози билан қуёш ботиши орасидаги (вақт) кабидир. Сизларнинг мисолингиз билан яҳудий ва насороларнинг мисоли — ишчилар ёллаган бир киши кабидир. У: Ким менга ярим кунгача бир қийротга ишлайди? деди, яҳудийлар ишлади. Сўнг: Ким менга ярим кундан асргача ишлайди? деди, насоролар ишлади. Сўнг сизлар асрдан то шомгача икки қийротдан-икки қийротдан ишлайсизлар. Улар: Биз кўпроқ ишлаб, камроқ ҳақ олдик, дедилар. У: Мен сизларни ҳаққингиздан бир нарсага зулм қилдимми? деди. Улар: Йўқ, дедилар. У: Бас, бу менинг фазлим, уни хоҳлаганимга бераман, деди» дедилар.