Тингловчининг қорига етар дейиши

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبِيدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ قَالَ لِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ اقْرَأْ عَلَىَّ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ آقْرَأُ عَلَيْكَ وَعَلَيْكَ أُنْزِلَ قَالَ ‏"‏ نَعَمْ ‏"‏‏.‏ فَقَرَأْتُ سُورَةَ النِّسَاءِ حَتَّى أَتَيْتُ إِلَى هَذِهِ الآيَةِ ‏{‏فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلاَءِ شَهِيدًا‏}‏ قَالَ ‏"‏ حَسْبُكَ الآنَ ‏"‏‏.‏ فَالْتَفَتُّ إِلَيْهِ فَإِذَا عَيْنَاهُ تَذْرِفَانِ‏.‏

Муҳаммад ибн Юсуф, Суфёндан, у Аъмашдан, у Иброҳимдан, у Абийдадан, у Абдуллаҳ ибн Масъуддан ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам менга: «Менга ўқиб бер» дедилар. Мен: Эй Расулуллаҳ, сенга ўқиб берайинми, ҳолбуки у сенга нозил қилинган-ку? дедим. У: «Ҳа» дедилар. Мен Нисо сурасини ўқиб, мана шу оятга етдим: «Бас, ҳар бир умматдан бир гувоҳ келтириб, сени эса буларга қарши гувоҳ қилиб келтирсак, қандай бўлади?» У: «Сенга ҳозирча етар» дедилар. Мен у киши томон ўгирилдим — мана у кишининг икки кўзи ёшланаётган эди.

قَالَ عَلِيٌّ قَالَ سُفْيَانُ أَخْبَرَنَا مَنْصُورٌ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، أَخْبَرَهُ عَلْقَمَةُ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ، وَلَقِيتُهُ، وَهْوَ يَطُوفُ بِالْبَيْتِ فَذَكَرَ قَوْلَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ أَنَّ مَنْ قَرَأَ بِالآيَتَيْنِ مِنْ آخِرِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ فِي لَيْلَةٍ كَفَتَاهُ ‏"‏‏.‏

Али айтди: Суфён айтди: Бизга Мансур, у Иброҳимдан, у Абдураҳмон ибн Язиддан хабар берди: Унга Алқама, у Абу Масъуддан хабар берди — мен уни Байтуллаҳ (Каъба)ни тавоф қилайтганида учратдим — у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сўзини зикр қилди: «Ким Бақара сурасининг охиридан икки оятни бир кечада ўқиса, унга кифоя қилади».