حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبِيدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ قَالَ لِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اقْرَأْ عَلَىَّ ". قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ آقْرَأُ عَلَيْكَ وَعَلَيْكَ أُنْزِلَ قَالَ " نَعَمْ ". فَقَرَأْتُ سُورَةَ النِّسَاءِ حَتَّى أَتَيْتُ إِلَى هَذِهِ الآيَةِ {فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلاَءِ شَهِيدًا} قَالَ " حَسْبُكَ الآنَ ". فَالْتَفَتُّ إِلَيْهِ فَإِذَا عَيْنَاهُ تَذْرِفَانِ.
Муҳаммад ибн Юсуф, Суфёндан, у Аъмашдан, у Иброҳимдан, у Абийдадан, у Абдуллаҳ ибн Масъуддан ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам менга: «Менга ўқиб бер» дедилар. Мен: Эй Расулуллаҳ, сенга ўқиб берайинми, ҳолбуки у сенга нозил қилинган-ку? дедим. У: «Ҳа» дедилар. Мен Нисо сурасини ўқиб, мана шу оятга етдим: «Бас, ҳар бир умматдан бир гувоҳ келтириб, сени эса буларга қарши гувоҳ қилиб келтирсак, қандай бўлади?» У: «Сенга ҳозирча етар» дедилар. Мен у киши томон ўгирилдим — мана у кишининг икки кўзи ёшланаётган эди.